ะมันพัดพาให้หมอกทิพย์แหวกทางไป
เพียงชั่วพริบตา เมฆหมอกก็สลายไป ทั่วทั้งฟ้าดินพลันกระจ่างใสขึ้น
เหนือศีรษะมีจันทร์วันเพ็ญลอยเด่นอยู่หนึ่งดวง
แสงจันทร์สาดส่องลงบนผิวน้ำ และทาบทับลงบนหัวเรือ
บัดนี้แม่นางสามสีที่อยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนก็กำลังจ้องดวงจันทร์บนฟ้า
บนดวงจันทร์มีทั้งเทือกเขาและหลุมลึก กระทั่งรอยแยกก็ยังมองเห็นได้ชัดเจน ร่องรอยเหล่านั้นดูไปดูมาก็ช่างคล้ายกับหนูตัวหนึ่งเหลือเกิน…
แม่นางสามสีเบิกตามองดวงจันทร์ ใจก็นึกฟุ้งซ่านไปไกล ประเดี๋ยวก็คิดว่าหากตนเองขยายร่างให้ใหญ่โตกว่ายักษ์แรดขาวและเก่งกาจกว่านั้น แล้วเอื้อมมือไปคว้าดวงจันทร์ลงมา ประเดี๋ยวก็คิดว่าหากตนได้ขึ้นไปบนดวงจันทร์ จะไปดูให้รู้แน่ว่าเจ้าหนูบนนั้นเป็นอย่างไรกันแน่ คิดไปคิดมาเรื่องราวพิสดารต่างๆ ก็ค่อยๆ หลั่งไหลเข้ามา จนรู้สึกว่าเปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง แล้วค่อยๆ ปิดลงจนไม่เห็นภาพดวงจันทร์นั้นอีก
ยามน้ำขึ้น เรือก็ถูกยกสูงขึ้นด้วย
หมู่เกาะร้างรอบกายที่ดูราวกับเขาวงกตนั้นแท้จริงแล้วไม่ได้สูงนัก เมื่อน้ำทะเลหนุนสูงขึ้นจึงจมหายไปกว่าครึ่ง มีเพียงเกาะใหญ่ไม่กี่แห่งและเกาะที่สูงชันเท่านั้นที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่เหนือผิวน้ำ
เขาวงกตอันตรธานไปกว่าครึ่งค่อน
ซ่า…
เกลียวคลื่นซัดสาดมาเป็นระลอก ทว่าไม่ได้รบกวนการหลับใหลของผู้ใด
เรือลำน้อยโคลงเคลงไปตามแรงน้ำ เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
มีเพียงนกนางแอ่นที่ยังลืมตาเฝ้ามองเหตุการณ์นี้
