ามกำแพงวังหลวง วิ่งกระเซอะกระเซิงพร้อมบาดแผลตรงเข้าสู่ท้องพระโรง
“รายงาน! ข่าวเร่งด่วน! สถานการณ์คับขัน!”
เหล่าแมวต่างตกตะลึง พากันหันไปมองมันเป็นตาเดียว
ยามนี้ มีเพียงแม่ทัพหวงเท่านั้นที่ยังคงสะอึกอยู่ไม่เลิก
“กองทัพเรือสุนัขทุ่มกำลังทั้งหมดที่มี อาศัยความมืดข้ามทะเลมาขึ้นฝั่งที่ชายหาดซาโจว! ทหารชายแดนตั้งตัวไม่ทัน ไม่อาจสกัดกั้นได้! ยามนี้ทหารสุนัขยึดครองชายหาดได้แล้ว และกองทัพใหญ่กำลังตามมาสมทบ ยามที่ข้าน้อยกลับมารายงาน เขตซาโจวถูกยึดครองไปกว่าครึ่งแล้วพะย่ะค่ะ!”
แม่ทัพหวงเบิกตาโพลง ลมหายใจติดขัดจนเกือบจะสิ้นสติไปในทันที
เมื่อตั้งสติได้ก็สบเข้ากับสายตาคมกริบของแม่ทัพใหญ่เข้าพอดี
แม่ทัพหวงขวัญหนีดีฝ่อ รีบพยุงพุงกลมป้อมวิ่งถลาไปข้างหน้า หมอบลงกับพื้นร้องขอความเมตตา ปราศจากท่าทางองอาจและสุขุมอย่างที่เคยมี
“ฝ่าบาทโปรดประทานอภัย! ฝ่าบาทโปรดไว้ชีวิตด้วยพ่ะย่ะค่ะ!
“กระหม่อมเห็นว่าสองวันก่อนเพิ่งเกิดคลื่นลมแรงในทะเล ทางอาณาจักรสุนัขเสียหายหนักคงไม่มีกะจิตกะใจจะทำอย่างอื่น ประกอบกับเทพแมวและท่านซ่งจากแดนสวรรค์มาเยือน กระหม่อมรู้ดีว่าฝ่าบาทชื่นชมในแดนสวรรค์ เพื่อไม่ให้เสียมารยาทจึงอาสามาส่งแม่นางสามสีและท่านซ่งเข้าเมืองด้วยตนเอง ใครจะไปนึกว่าพวกสุนัขจะฉวยโอกาสนี้บุกโจมตี!”
“ฝ่าบาท โปรดไว้ชีวิตด้วยเถิด…”
แม่ทัพหวงอ้อนวอนแมวลายเปรอะเสร็จ ก็หันไปอ้อนวอนแม่ทัพใหญ่
อ้อนวอนแม่ทัพใหญ่เสร็จ ก็หัน
