้นกลางอากาศ แผ่รัศมีโชติช่วงสว่างไสวไปทั่วท้องนภา
ยังดีที่เพลิงนี้ถูกพ่นขึ้นสู่สรวงสวรรค์ หากมันตกลงมาบนพื้นดิน เกรงว่าคงจะครอบคลุมไปทั่วทั้งวังหลวง ตำหนักใหญ่น้อยทั้งสิบกว่าหลังคงมิอาจรอดพ้น และคงจะทำให้อาณาจักรวิฬารทั้งเมืองหลวงสว่างกระจ่างแจ้งราวกับกลางวัน
เพียงพริบตาเดียว ไม่รู้ว่ามีแมวกี่มากน้อยที่พากันตกใจกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ
เหล่าแมวพากันกระโดดตัวลอย บ้างก็วิ่งหนีเตลิดไปคนละทิศละทาง มิได้มีเพียงเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊เท่านั้น ทว่าทั่วทั้งเมืองหลวงต่างเซ็งแซ่ไปด้วยเสียงแมวร้องระงม
“ยังมีความสามารถอื่นอีก”
แม่นางสามสีคืนร่างเป็นมนุษย์ มุดกลับเข้ามาในท้องพระโรงวังหลวง นางหยิบธงผืนเล็กของตนออกมาจากย่ามข้างกายนักพรตหนุ่ม ก่อนจะสะบัดมือวาดออกไป พริบตานั้นกลุ่มควันสีดำทะมึนก็พวยพุ่งออกมา
ควันดำตกลงสู่พื้น กลายเป็นพยัคฆ์ร้ายน่าเกรงขาม
ท้องพระโรงที่กว้างขวางพอจะบรรจุแมวนับร้อยตัว กลับดูเหมือนจะเล็กแคบจนจุร่างมันไว้แทบมิได้ เพียงแค่อุ้งเท้าเดียวก็ดูจะใหญ่โตกว่าแมวธรรมดาทั่วไป ร่างกายที่กำยำสูงใหญ่นั้นเปี่ยมไปด้วยตบะ เพียงแค่การปรากฏตัวของมัน ก็ทำให้แมวทั่วทั้งวังหลวงรวมถึงในเมืองหลวงต่างพากันตะลึงลานจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง
ทว่าแม่นางสามสียังคงโบกธงต่อไป นางเรียกเสือร้ายออกมาติดๆ กันถึงสามตัว แม้ขนาดจะลดหลั่นกันไปบ้าง แต่สำหรับพวกแมวแล้ว สิ่งเหล่านี้ล้วนเปรียบดั่งสัตว์ร้ายแสนสยดสยองทั้งสิ้น
