่กลับมองเห็นจังหวะที่มันพุ่งจากบนลงล่างได้อย่างชัดเจน จากเสาไฟฟ้าขนาดมหึมาแตกแขนงออกเป็นรอยร้าวหยักระแหง และค้างอยู่บนเวหาครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไป แสงนี้ไม่เพียงฉายให้เห็นเรือใหญ่ที่โคลงเคลงท่ามกลางลมฝน แต่ยังสะท้อนให้เห็นเงาร่างของมังกรยักษ์ที่กำลังบิดกายกวัดแกว่งอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆฝนเหนือฟากฟ้าไกลออกไปเบื้องหลังเรือลำนั้น ราวกับเป็นผู้ครองสายฝนและอัสนีบาตแห่งใต้หล้า
เสียงฟ้าร้องยังคงไล่หลังมา
“มีเรือด้วย!”
“แล้วก็ยังมี…”
แม่นางสามสีกลายร่างเป็นมนุษย์ ในมือถือดาบสะบั้นวารี นางแหงนหน้าจ้องมองภาพนั้นด้วยความตะลึงลาน ก่อนจะหันกลับมามองนักพรตของตน
สายฟ้าแลบติดต่อกันอีกหลายครา
ครานี้เห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
เงาร่างมหึมานั้นเดี๋ยวก็ขดม้วนอยู่ในหมู่เมฆ คล้ายกำลังแหวกว่ายกลางสายน้ำ เดี๋ยวก็เลื้อยทะยานไปบนอากาศ บ้างก็พุ่งทะลวงขึ้นสู่สรวงสวรรค์ บ้างก็ดิ่งวูบลงสู่มหาสมุทร บางคราเพิ่งโผล่พ้นผิวน้ำ หรือบางคราก็ปรากฏกายพร้อมกันทั้งในเมฆฝน บนเวหา และในท้องทะเล
นั่นเพราะมันมีขนาดใหญ่โตเกินกว่าจะพรรณนาได้
ลำกายยาวเหยียดหลายร้อยจั้ง เมฆดำที่ลอยต่ำทำให้มันเชื่อมต่อฟ้าดินได้ประหนึ่งสายฟ้า ฝูงวาฬที่เคยพบเจอในทะเลก่อนหน้านี้ เมื่ออยู่ต่อหน้ามันกลับดูไม่ต่างจากสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ไร้ความสำคัญใดๆ
เกล็ดที่เปียกชื้นสะท้อนแสงอัสนีวาววับ ชัดเจนทุกรายละเอียด ราวกับต้องการประกาศศักดาในความเกรียงไกรและยืนยั
