เท่านั้น ทิ้งไว้เพียงร่องรอยที่ถูกลากยาวไปบนผิวน้ำท่ามกลางคลื่นลมพายุ
เปรี้ยง!
สายฟ้าฟาดลงมาอีกครา ฉายให้เห็นทัศนียภาพเบื้องหน้าอันสว่างจ้า
ผู้คนที่ยังอยู่บนดาดฟ้าเรือและหลบเข้าท้องเรือไม่ทัน ต่างพากันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
คลื่นยักษ์ที่สูงตระหง่านราวกำแพงภูเขา ถูกผ่าแยกออกจากตรงกลาง!
บัดนี้มันกำลังพังทลายและไหลบ่าออกไปทั้งสองข้าง
ชั่วขณะนั้น ราวกับผืนน้ำได้กลายเป็นผืนดิน คลื่นยักษ์ได้กลายเป็นขุนเขา ทว่าไม่ว่าจะเป็นวารีหรือพสุธา ของเหลวหรือของแข็ง คลื่นหรือภูเขา ต่างก็ถูกประกายดาบนั้นฟันจนขาดสะบั้น
“จ้าวสมุทรสำแดง…”
ใครบางคนตะโกนก้อง ทว่ากลับเอ่ยไม่จบประโยค
นั่นเพราะพวกเขาสังเกตเห็นว่า แม้แสงสายนี้จะรวดเร็วถึงขีดสุด แต่กลับมีทิศทางที่สืบสาวร่องรอยได้ชัดเจน และมันก็พุ่งมาจากอีกฝั่งหนึ่งของเรือ ซึ่งเป็นทิศทางที่ตรงกันข้ามกับมังกรยักษ์ตนนั้นโดยสิ้นเชิง
ทุกคนต่างพากันหันกลับไปมอง
บนผิวน้ำมืดมิดซุกซ่อนไว้ด้วยเกลียวคลื่นคลุ้มคลั่ง
เปรี้ยง!
ณ จุดที่ไม่ไกลจากเรือใบนัก เรือน้อยลำหนึ่งถูกคลื่นยักษ์ยกตัวขึ้นสูง ทว่าตัวเรือยังคงตั้งมั่นมั่นคง บนเรือนั้นมีชายในชุดนักพรตกำลังโน้มกายลง ส่งกริชเล่มหนึ่งคืนให้แก่เด็กหญิง
แสงสายฟ้าดับวูบลงในชั่วอึดใจ
ภาพเหตุการณ์นั้นปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ครัน ก่อนที่ท้องทะเลจะกลับคืนสู่ความมืดมิดนิรันดร์ หลงเหลือไว้เพียงเสียงคลื่นลมครวญคราง
“…”
ทุกคนต่างเบิกตากว
