ท่า ต่อให้นางยืนประจันหน้ากับมันในร่างคน นางก็ดูตัวเล็กจ้อยแล้ว หากกลายร่างกลับเป็นแมวมา ก็คงเรียกได้ว่าตัวเล็กจิ๋ว
ต้องกินสักกี่มื้อถึงจะกินหมดกันนะ
หรือว่า… ปลาตัวนี้จะกินนางก่อนกันแน่
ความคิดทั้งสองขั้วแวบเข้ามาในหัวของแม่นางสามสี
จากนั้นนางก็ค่อยๆ หันหน้าไปหานักพรตอย่างเหม่อลอย
“…”
ทว่าในตอนนั้นเอง
ตูม!
พลันมีเสียงน้ำกระเซ็นดังตามมา
สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์รูปร่างคล้ายปลาพุ่งทะยานขึ้นเหนือผิวสมุทร มันม้วนลำตัวมหึมากลางอากาศ อวดหน้าท้องสีขาวลายทางที่มีเพรียงเกาะอยู่ประปราย
อย่าว่าแต่มนุษย์หรือแมวเลย แม้แต่เรือลำนี้ก็ดูเล็กจิ๋วเมื่ออยู่ต่อหน้ามัน
แมวสามสีรู้สึกได้ว่า แค่มันสะบัดครีบคราเดียว ก็คงฟาดเรือลำน้อยราคาแพงของนางให้แตกหรือพลิกคว่ำได้
แม่นางสามสีทำได้เพียงแหงนหน้า จ้องมองมันด้วยความตกตะลึง
ตูม!
ยักษ์ใหญ่ทิ้งตัวลงสู่ผืนน้ำอีกครั้ง
มวลน้ำกระเซ็นซ่านขึ้นฟ้า สูงเสียจนมิอาจคะเนได้
แม่นางสามสียังคงจ้องเขม็งไปยังทิศทางนั้นไม่วางตา
เพราะหลังจากยักษ์ใหญ่ตัวนั้นปรากฏกายขึ้น ใต้ผืนน้ำก็คล้ายจะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ปลาขนาดยักษ์ที่รูปร่างคล้ายคลึงกันทยอยพุ่งทะยานขึ้นเหนือน้ำตัวแล้วตัวเล่า พวกมันทะยานกายขึ้นด้วยท่วงท่าและมุมที่ต่างกันออกไป ราวกับกำลังโอ้อวดสรีระและพละกำลังให้แม่นางสามสีได้ประจักษ์ จนน้ำทะเลกระเซ็นซ่านไปทั่วบริเวณ
แม่นางสามสีทั้งตกตะลึงทั้งหวาดกลัว ดวงตากลมโตเบิกกว้างถึงขีดสุด
