ทั้งสองดำดิ่งสู่ใต้สมุทรใสกระจ่างราวกระจกแก้ว เดินทอดน่องอยู่ใต้ก้นบึ้งมหาสมุทร เคียงคู่ไปกับฝูงวาฬ ทำความรู้จักกับมัจฉานับหมื่นพันสายพันธุ์ สัมผัสกับความรู้สึกยามถูกฝูงปลาโอบล้อมร่ายรำ ทั้งยังพาแม่นางสามสีไปจับกุ้งมังกรและสัตว์ทะเลแปลกตา เก็บหอยเม่นมาป้อนเป็นอาหารปลา
แม่นางสามสีรู้สึกราวกับได้ค้นพบโลกใบใหม่
เพียงแต่ยังคงขยาดต่อวาฬยักษ์และฉลามร้ายที่เคยพบก่อนหน้า นางจึงมิยอมลงทะเลลำพัง หากจะลงไปว่ายน้ำบ้าง ก็จะว่ายวนเวียนอยู่ข้างเรือเท่านั้น อย่างไรเสียก็ต้องมีนักพรตอยู่เคียงข้างเสมอ
ยามค่ำคืน เรือโยกคลานไปตามแรงคลื่นจนหลงเข้าไปในถิ่นของฝูงจุลชีพเรืองแสง มหาสมุทรทั้งผืนจึงเปล่งประกายสีน้ำเงินเรืองรอง สะท้อนแสงเงาวูบไหวไปบนลำเรือ เจ้าแมวหมอบตัวลงเกาะขอบเรือมองลงไปเบื้องล่าง เห็นเพียงแมงกะพรุนที่แหวกว่ายอย่างเกียจคร้านในน้ำทะเลสีคราม และฝูงปลาหลากชนิดที่ว่ายผ่านไปมา ไม่อาจหาต้นกำเนิดของแสงสว่างนั้นได้
ครั้นตื่นนอนในยามเช้า ก็พบกับฝูงปลาบินนับไม่ถ้วน
นี่เป็นปลาอีกชนิดที่แม่นางสามสีไม่เคยพบเห็น แม้ในความฝันก็ไม่เคยจินตนาการถึงเลย
ปลาเหล่านี้รวมกลุ่มกันเป็นฝูงใหญ่ ไม่รู้ว่าพวกมันตื่นตกใจสิ่งใด ต่างพากันพุ่งทะยานขึ้นจากผิวน้ำ ร่อนถลาอยู่กลางอากาศกันอย่างบ้าคลั่งประหนึ่งห่าฝน จนแม่นางสามสีต้องหดคอหลบเลี่ยงด้วยความตกใจ
ปึก ปึก ปึก…
ฝูมัจฉาร่วงหล่นลงสู่ห้องเรือดุจยามพิรุณโปรย เสียงกระทบกระแ
