กลแค่ไหน ทันใดนั้นนางก็ยืดตัวขึ้น และสังเกตเห็นเด็กน้อยคนหนึ่งที่กำลังทำตัวลับๆ ล่อๆ คอยลอบมองนางจากซอกหิน ด้วยความสงสัยแม่นางสามสีจึงหยุดขุดหาหอยชั่วคราวแล้วสะกดรอยตามเขาไป ไม่นานนักนางก็ได้เรียนรู้จากเขา และจับปูตามซอกหินกลับมาได้อีกหลายตัว รวมถึงปลาอีกหนึ่งตัวและแมลงรูปร่างประหลาดอีกตัว
“ดูสิ”
แม่นางสามสีกล่าวพลางก้มหน้าลง ยื่นมือเข้าไปควานหาในย่าม แล้วหยิบแมลงตัวนั้นออกมาอวดนักพรต
แท้จริงแล้วมันคือกุ้งมังกรเล็ก
ถึงจะเรียกว่ากุ้งมังกรเล็ก แต่ลำตัวของมันก็หนากว่าแขนของแม่นางสามสีเสียอีก กอปรกับฝ่ามือของนางนั้นเล็กจ้อย นิ้วสั้นๆ ขาวสะอาดจึงจับกุ้งมังกรตัวนั้นอย่างทุลักทุเล แต่ขณะเดียวกันก็จับไว้อย่างแน่นหนา ต่อให้กุ้งมังกรจะดิ้นรนบนมือนางอย่างไรนางก็ไม่หวั่นไหว ไม่แม้แต่จะกะพริบตา เพียงเงยหน้าจ้องนักพรตตาเขม็ง
หลังจากอวดกุ้งมังกรเสร็จก็ใส่กลับลงไปในย่าม ก้มหน้าควานหาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบปลาออกมาอวดเขา มันยังคงดิ้นรนอยู่ในมือนาง แต่นางก็ยังนิ่งสนิท เพียงเงยหน้ามองจ้องนักพรตดั่งเคย
“นี่คือกุ้งมังกรเล็ก เป็นกุ้งชนิดหนึ่ง”
“กุ้งมังกรเล็ก!”
“ใช่แล้ว”
“กุ้ง!”
“ใช่”
“แล้วทำไมมันไม่มีก้ามเล่า”
เสียงของนางเล็กแหลม ฟังดูออดอ้อน
“กุ้งบางชนิดมีก้าม บางชนิดไม่มี ทว่ากุ้งในทะเลมีรูปร่างหลากหลาย มีหลายชนิดยิ่งกว่าตามแม่น้ำลำคลองอีก หน้าตาแบบไหนก็มีทั้งนั้น”
“แล้วปลาตัวนี้เล่า”
พูดจบนางก็จะหยิบป
