ันยามฟ้าสาง ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าขยับเปลือกตาแม้เพียงเล็กน้อย ช่วงหัวค่ำเขามัวแต่สังสรรค์ร่ำสุราขับขานบทเพลงไปกับเหล่าพเนจรจากเหยาโจว ล่างโจวและแคว้นอื่นๆ ครั้นล่วงเข้าสู่ยามดึก ผู้คนล้วนเงียบเสียงลง เขาก็ไม่วายจะออกสืบเสาะหาผู้ที่ยังไม่หลับใหลเพื่อสนทนาพาที หากรากความง่วงเข้าจู่โจมเขาก็จะลุกขึ้นเดินทอดน่องไปตามที่ราบบนขุนเขาแล้วใช้เล็บจิกเนื้อตนเองแรงๆ
ตามตำนานเล่าว่าเคยมีผู้พบเห็นเทพเซียนขึ้นสู่สวรรค์ในยามวิกาล ขุนนางหนุ่มเดินสำรวจไปทั่วจึงพบว่ายังมีผู้คนอีกไม่น้อยที่ยังลืมตาตื่นอยู่ คาดว่าคงมีจุดประสงค์เดียวกับเขา
มิเช่นนั้นก็คงรอชมแสงแรกของตะวันแล้วกระมัง
ขุนนางหนุ่มยังแวะเวียนไปหานักพรตอีกครา เพื่อขอแบ่งโจ๊กอุ่นๆ มากินสักชาม
ทว่าเมื่อไปถึงก็พบว่าซ่งโหยวกินอิ่มแล้ว บัดนี้กำลังนั่งขัดสมาธิหลับตาพักผ่อน มีเพียงเด็กหญิงตัวน้อยที่ยังคงตื่นอยู่ นางจึงตักโจ๊กให้เขาจนเต็มชาม เดิมทีขุนนางหนุ่มคิดว่าเป็นเพียงโจ๊กธรรมดา ไม่คิดว่าจะเป็นโจ๊กผสมเห็ดและเนื้อ รสเค็มมันของเนื้อแห้งผสานกับรสหวานละมุนของเห็ดป่า เติมเกลือเพียงเล็กน้อยก็อร่อยล้ำเลิศนัก อย่าว่าแต่บนยอดเขาสูงเช่นนี้เลย ต่อให้เป็นตัวอำเภอเบื้องล่างหรือเมืองหยางตูอันเจริญรุ่งเรือง ก็คงตามหาโจ๊กรสชาติเอร็ดอร่อยถึงเพียงนี้ได้ยากนัก
ผู้มากวิชาท่านนี้ช่างรู้จักเสพสุขดีจริงๆ
ศิษย์น้อยก็ประณีตพิถีพิถันนัก
ซ้ำแล้วนางยังใจกว้างนัก เมื่อเห็นเขา
