ู่เป็นนิจ ทอดน่องชมลมชมไม้ไม่รีบร้อน มิได้กังวลเลยว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะวิ่งนำไปไกลหรือวิ่งรั้งท้ายอยู่เพียงลำพัง ราวกับไม่กลัวว่านางจะถูกผู้ใดลักพาตัวไป
บางครั้งเขาก็หยุดรอเด็กน้อยหรือไม่ก็สนทนากับนางผ่านแววตา สีหน้าและน้ำเสียงอันนุ่มนวล ยากจะพบเจอในหมู่ปุถุชน
ขุนนางหนุ่มสัมผัสได้ถึงความอิสรเสรีภายในใจซ่งโหยว
แม้แต่เด็กหญิงตัวน้อยก็ดูพิเศษนัก นอกจากความงามยากหาที่เปรียบ ทุกท่วงท่าของนางยังแฝงไปด้วยความเฉลียวฉลาดปราดเปรียวน่าอัศจรรย์นัก ม้าตัวนั้นก็เช่นกัน
ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา ขุนนางหนุ่มยังไม่เคยพบผู้ใดที่มีลักษณะคล้ายเทพเซียนไปมากกว่านักพรตผู้นี้เลย
หรือว่าเขาจะกำลังทำสิ่งตรงกันข้ามกับผู้อื่น
เหล่าปุถุชนต่างรู้ว่าเทพเซียนที่ไปรับตำแหน่งนั้นล้วนจำแลงกายเป็นมนุษย์และพยายามซ่อนตัวอย่างที่สุด แต่เขาผู้นี้กลับทำตรงข้าม จงใจคงรูปลักษณ์นักพรต เพื่อไม่ให้เหล่านักพเนจรสงสัยอย่างนั้นหรือ
ทว่าขุนนางหนุ่มสังเกตเห็นเขามาตั้งแต่ประตูทางขึ้นเขา เห็นเขาจ่ายค่าผ่านทางหนึ่งร้อยเหวินกับตา แต่ก็ไม่ยักจะเคยได้ยินว่ามีเทพเซียนองค์ใดต้องเสียค่าผ่านทางก่อนขึ้นไปรายงานตัวบนวิมานสวรรค์
หรือนี่จะเป็นการแสดงตบตาแสนแนบเนียน
เงินพวกนั้นอาจจะเป็นของที่เสกขึ้นมา
ขุนนางหนุ่มครุ่นคิด
ครั้นเดินมาถึงช่วงกึ่งกลางเขาก็เป็นเวลาเที่ยงวันพอดี นักพเนจรจำนวนมากเลือกที่จะหยุดพักและหาอะไรกินรองท้อง
ขุนนางหนุ่มเห็นนักพรตผู้นี้
