ช่วยแดนสวรรค์พูดจาโน้มน้าวใดๆ เพียงทำหน้าที่เป็นคนกลางในการถ่ายทอดคำพูดเท่านั้น
ซ่งโหยวไม่ใช้ราชครู ไม่มีการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กับพวกเขา จึงไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
เขาต้องการเชิญิงค์เทพเย่ว์หวังมาเป็นจักรพรรดิแห่งภูตผี
เขาต้องการเชิญเซียนชราเหอมาเป็นเจ้าแห่งตำหนักที่หนึ่ง หรืออดีตท่านอัครมหาเสนาบดีเหอที่ยืนหยัดช่วยเหลืออาณาจักรต้าเยี่ยนที่กำลังล่มสลายและกอบกู้ผู้คนจากภัยพิบัติเมื่อหลายสิบปีก่อน สุดท้ายต้องสิ้นชีพเพราะการกระทำของตนกระทบต่อผลประโยชน์ของชนชั้นสูง เมื่อตายไปจึงได้เป็นเทพเจ้าด้วยแรงศรัทธาของผู้คน กล่าวได้ว่าเขายังมีวาสนากับบรรพจารย์ของซ่งโหยวด้วย เมื่อครั้งที่เขาไปค้นหาเมล็ดพันธุ์ดีจากดินแดนทางตะวันออก เขายังเคยได้รับคำชี้แนะจากนักพรตเทียนซ่วนด้วยเช่นกัน
แม้ซ่งโหยวจะไม่เคยพบนักพรตเทียนซ่วนเลยก็ตาม แต่เมื่อได้ยินว่าเป็นอาจารย์ของอาจารย์ของตน ก็รู้สึกสนิทสนมขึ้นมา
ขุนนางผู้มีคุณธรรม มีความสามารถ มีบุญญาธิการอันไพศาล และถูกราชสำนักทอดทิ้งให้ตายเช่นนี้ สมควรได้เป็นเจ้าแห่งตำหนักที่หนึ่ง
ซ่งโหยวเจรจาและเชิญท่านเหอมารับตำแหน่งโดยตรง วิมานสวรรค์จะยอมรับหรือไม่ ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ตราบใดที่พวกเขาไม่กล้าส่งทัพมาโจมตี วิญญาณในยมโลกยอมรับ ปุถุชนบนโลกยอมรับ วิมานสวรรค์ก็ต้องยอมรับเช่นกัน
เทพเจ้าดำรงอยู่ด้วยจิตใจของผู้คน หาใช่รูปเคารพบนแท่นบูชาในวัดวาอารามหรือในบัญชีรายชื่อเทพเจ้า
ฝ่
