จ้าม้าก็เดินขึ้นมาอย่างยากลำบากเช่นกัน
พรึ่บ…
ทันใดนั้นเจ้าแมวก็แปลงร่างเป็นเด็กหญิงตัวน้อยในชุดสามสี ใบหน้าขาวผ่องนุ่มนวลไร้ที่ติ เพียงแต่แก้มข้างหนึ่งก็ยังคงดูบวมเช่นเคย เมื่อมองจากด้านข้างเหมือนมีก้อนเนื้อยื่นออกมา
นางเขย่งเท้า อาศัยจังหวะที่เจ้าม้ายังเดินขึ้นมาไม่ถึงแท่นคลำหาสิ่งของในถุงผ้าห่มครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโถใบหนึ่งออกมาเปิดให้นักพรตดู
ข้างในเป็นน้ำผึ้งสีเหลืองทอง
“แม่นางสามสีเห็นผึ้งสร้างบ้านอยู่ริมทาง จึงไปขอน้ำผึ้งมานิดหน่อย ทั้งหวานทั้งไม่ต้องเสียเงินด้วย”
“…”
ซ่งโหยวพอเดาได้แล้ว แต่ก็ยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่กับที่ ก่อนจะถามนางต่อ“คงไม่ใช่เพราะแม่นางสามสีจะแอบขโมยน้ำผึ้ง แล้วยังอยากลองชิมผึ้งว่ามีรสชาติอย่างไรกระมัง”
“กินผึ้งแล้วเจ็บปาก” เด็กหญิงตัวน้อยเขย่งเท้าเก็บโถน้ำผึ้งกลับเข้าไปในถุง จากนั้นก็แปลงร่างกลับเป็นแมว หมอบลงกับพื้น แล้วยืดตัวบิดขี้เกียจ ก่อนจะกล่าวกับนักพรตต่อ “พวกมันเห็นแม่นางสามสีขโมยน้ำผึ้งจึงไม่พอใจ จะเข้ามาต่อยแม่นางสามสี”
“เป็นเช่นนั้นเอง”
ซ่งโหยวครุ่นคิดเพียงเล็กน้อยก็เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว
แม่นางสามสีฝึกอาคมธาตุไฟมาโดยตลอด ครั้งหนึ่งที่หน้าค่ายทหารในเหยียนโจวก็เคยพ่นไฟเผาต่อยักษ์มาแล้ว ผึ้งธรรมดาจะทำอันตรายนางได้อย่างไร เป็นที่แน่ชัดว่านางรู้สึกว่าตนเองขโมยน้ำผึ้งของผู้อื่นแล้ว หากจะพ่นไฟเผาพวกมันให้ตายอีก ก็คงไม่สมควรอย่างยิ่ง จึงมิได้ใช
