ยังส่องสว่างไปยังนักพรตที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วย
แม่นางจิ้งจอกยื่นลูกแก้วไปข้างหน้า
“นี่คือ ‘แก่นแท้ปีศาจ’ และยังเป็น ‘หัวใจ’ ของข้าด้วย” หญิงสาวมองนักพรตผ่านลูกแก้วที่เปล่งแสง “หากท่านนักพรตไม่ประสงค์จะเชื่อใจข้าอีกแล้ว ข้าก็จะมอบดวงใจนี้ให้แก่ท่าน”
“…”
ท่านนักพรตมองนางผ่านลูกแก้วเช่นกัน แสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีสะท้อนบนใบหน้าของเขา แต่กลับยังสงวนท่าทีสงบนิ่งไว้ได้
“นี่ก็เป็นกลอุบายของแม่นางอีกเช่นกันหรือ”
“…”
หญิงสาวจ้องมองเขาครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเก็บแก่นแท้ปีศาจคืนไป
ใช่แล้ว
ซ่งโหยวไม่มีทางจะแตะต้องแก่นแท้ปีศาจของนางเป็นอันขาด
เกรงว่าแม้จะเป็นปีศาจร้ายที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วนและสมควรตาย หากควักเอาหัวใจและแก่นแท้มามอบให้ เขาก็จะไม่แตะต้องและไม่รับมันไปเลย ต่อให้เขาจะต้องการกำจัดอสูร เขาก็คงจะต่อสู้สังหารด้วยวิธีที่ยุติธรรมตรงไปตรงมา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่นางนำแก่นแท้ปีศาจมาให้เขาเช่นนี้
“บางครั้งการฉลาดเกินไปก็ไม่ดีจริงๆ ไม่ว่าจะทำอะไร คนอื่นก็คิดว่าท่านกำลังใช้สติปัญญา หาใช่หัวใจ” หญิงสาวหัวเราะเบาๆ “แต่ที่ข้าชื่นชมท่านนักพรตนั้น ไม่ใช่การหลอกลวง ข้าเข้าใจว่าท่านนักพรตย่อมไม่ยอมกินยาอายุวัฒนะที่กลั่นขึ้นมาจากวิญญาณคนตายแน่นอน เช่นนั้นท่านนักพรตก็มีอายุขัยเพียงร้อยปีเท่านั้น เพียงสามหมื่นวัน ให้ข้าได้ใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์เถิด ต่อให้เป็นการหลอกลวง ตราบใดที่หลอกลวงไปจนกว่าท่านนักพรตจะแก่ตา
