ิญญาณเหล่านั้นกลับมา ข้าก็ไม่รู้จะเผชิญหน้าพวกเขาอย่างไรแล้ว”
มีเพียงสายลมพัดผ่าน ร่างวิญญาณของนักพรตวัยกลางคนผู้นั้นพลันสลายกลายเป็นควันจางๆ
หากเรื่องเขาเยี่ยซานไม่ถูกเปิดโปง ชื่อเสียงของฉางหยวนจื่อผู้นี้คงงดงามในหมู่ชาวบ้านและในจารึกประวัติศาสตร์ไม่น้อยเลย
ซ่งโหยวส่ายหน้าพลางยกยิ้มน้อยๆ เขามองไปยังที่ไกลอีกครา จากนั้นจึงหมุนกายหันหลังให้กับสนามรบนั้น ทั้งที่การต่อสู้นั้นสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วใต้หล้าแต่เขากลับไม่ใส่ใจเลยแม้สักนิด เขาเพียงมองไปยังเขาเยี่ยซานที่หลงเหลือเพียงซากปรักหักพัง แสงศักดิ์สิทธิ์วูบวาบฉายให้เงาของเขายืดสูงขึ้น ทันใดนั้นเขาก็รวมพลังวิญญาณที่ยังพอเหลืออยู่ ชูไม้เท้าไผ่ขึ้นสูง ก่อนจะกระแทกลงพื้น
แสงศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านไปทั่วผืนปฐพีอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เป็นวิชาอาคมที่รวมเอาการดับสูญและการถือกำเนิดเข้าด้วยกัน
ก้อนหินลอยขึ้นกลางอากาศ ล้วนกลับคืนสู่ที่เดิม ภูผาที่พังถล่มย่อยยับในชั่วพริบตาจากพลังการทำลายล้างของจอมมารยุคบรรพกาล บัดนี้กลับกำลังประกอบร่างขึ้นใหม่ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ เสมือนได้ชุบชีวิตให้ภูเขา นับว่าเป็นวิชาอาคมที่เลิศล้ำเหนือจินตนาการจริงๆ
……………
