แล้ว”
“ใช่แล้ว”
“สว่างอีกแล้ว เป็นสีรุ้งด้วย”
“แม่นางสามสีเร่งฝีเท้าเถิด”
“ได้เลย…”
เมื่อเจ้าแมววิ่งขึ้นไปถึงยอดเขา นางก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองอีกครั้ง สีหน้าของนางเคร่งขรึม ทว่าแววตากลับสุกใส ไม่อาจบอกได้ว่านางรู้สึกอย่างไรกันแน่
“แม่นางสามสี”
“เมื่อครู่แม่นางสามสีเห็นนักพรตตัวใหญ่มาก ตัวใหญ่เท่ากับวัวตัวนั้นเลย”
“มีด้วยหรือ”
นกนางแอ่นก็มองไปยังทิศทางของเขาเยี่ยซานเช่นกัน
มองเห็นเพียงเขาเยี่ยซานที่ทลายลงกลายเป็นหลุมกลวง มีจระเข้ยักษ์หลายตนกำลังพลิกตัวไปมา ยักษ์และมนุษย์ยักษ์กำลังต่อสู้ และจระเข้ชราที่กำลังประมือกับปีศาจจิ้งจอกเก้าหางอย่างดุเดือด ฝุ่นผงดินทรายฟุ้งกระจายไปทั่ว ทั้งยังมีน้ำท่วมใหญ่หลั่งไหลมาจากที่ไกล เปลี่ยนพื้นที่ภูเขาให้กลายเป็นบึงน้ำ เห็นไอน้ำอบอวล ควันดำหนาทึบ และดวงจันทร์ห้าสีส่องสว่างอยู่กลางท้องฟ้า แสงเทพสาดส่องนับหมื่น ส่องฝุ่นผงและไอน้ำให้กลายเป็นเมฆหลากสี แต่งแต้มสีสันอันเพ้อฝันและไม่จริงให้แก่โลกนี้
บนท้องฟ้ามีเปลวเพลิงและแสงอัสนีก่อตัวขึ้น ดูน่าตกตะลึงยิ่งนัก
ราวกับว่าไม่ใช่โลกใบเดิมอีกต่อไปแล้ว
จำภาพเดิมไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
แต่คุณชายจะขยายร่างได้อย่างไรกัน
“แม่นางสามสีรีบหน่อยเถิด ขี่เสือไปเลย ทางนั้นมีน้ำท่วมใหญ่กำลังมา” นกนางแอ่นกล่าวเสริม คุณชายไม่เป็นอะไรหรอก แต่ทหารที่อยู่ข้างหน้าอาจจะประสบภัยร้ายนะ”
“จริงด้วย!”
เจ้าแมวไม่ลังเล ออกวิ่งไปด้วยความเร
