ตโบกมืออีกครั้ง
เพลิงสวรรค์จงมา!
เพลิงบนท้องฟ้ารวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ คราแรกดูเหมือนเมฆาเพลิงที่กำลังเผาไหม้ แต่ต่อมาก็ลุกโชนไปทั่วทั้งท้องฟ้า ครั้นนักพรตชี้นิ้วไปอีกครั้งหนึ่ง เพลิงทั้งหมดก็พุ่งลงมาทันที
มันรวมตัวและพุ่งตรงเป็นทิศทางเดียวกัน แต่เนื่องจากพลังอัสนีสวรรค์และเพลิงสวรรคนั้นต่างกัน จึงไม่เป็นรูปกรวยอีกต่อไป แต่กลับรวมตัวกันเป็นพายุหมุนบ้าคลั่งดั่งมังกรเล่นน้ำ
ทว่านั่นคือเปลวเพลิงไม่ใช่สายน้ำ และไม่ได้ถูกพัดขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้า แต่พัดลงมาจากเมฆาเพลิงบนท้องฟ้าสู่พื้นดิน
ซ่งโหยวเชี่ยวชาญอาคมธาตุไฟที่สุด เพลิงทิพย์ที่เขาปล่อยออกมาด้วยกำลังทั้งหมดนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง เมื่อรวมตัวกันเป็นมังกรแล้ว แสงสว่างและพลังวิญญาณในพายุมังกรเพลิงนั้นเจิดจ้าบาดตา พุ่งเข้าใส่ยักษ์เผ่าแรดขาวบนพื้นดินโดยตรง
ยักษ์เผ่าแรดขาวเงยหน้าคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ปล่อยแสงสีเขียวออกมาปะทะกับมัน
สมกับเป็นจอมมารที่สืบทอดเชื้อสายมาจากยุคบรรพกาล นับว่ามีฝีมือจริงๆ แสงสีเขียวนั้นกลับสามารถต้านทานมังกรเพลิงไว้ได้ชั่วขณะ
บริเวณที่ปะทะกันมีเปลวเพลิงสีเขียวแผ่กระจายออกมาราวกับโล่กำบัง
ทว่าสายตาของซ่งโหยวก็แน่วแน่ขึ้น
พายุมังกรเพลิงพุ่งชนร่างของยักษ์เผ่าแรดขาว แล้วแผ่กระจายไปตามร่างของมัน ในชั่วพริบตาก็โอบล้อมทั้งร่างมันไว้
แม้แต่ร่างที่ใหญ่โตราวกับภูเขาลูกเล็กๆ ก็ถูกกลืนกินด้วยแสงที่แผดเผา ส
