่วนเปลวเพลิงที่เหลือหลังจากผ่านร่างของมันก็ฟาดลงบนพื้นดิน ทำให้ภูเขาถูกเผาจนกลายเป็นหินหลอมทันที
กระทั่งแสงเพลิงสลายไป แม้ว่าทั้งฟ้าดินจะยังมีแสงห้าสีคอยส่องทางอยู่ แต่ก็ดูมืดมิดไปเสียหมด
ยักษ์เผ่าแรดขาวใช้คาถาป้องกันทั้งหมดที่มี แต่ก็ยังถูกเผาจนทั้งร่างกลายเป็นสีแดงก่ำ ราวกับถูกคลุมด้วยชุดเกราะเปลวเพลิง ส่วนนอแรดของมันก็สว่างเจิดจ้าราวกับโคมไฟยามค่ำคืน
ทว่าดวงตาของมันกลับถูกเผาจนบอดสนิทแล้ว
นักพรตโบกมืออีกครั้ง พลังล่องหนสายหนึ่งพุ่งออกไปกระทบเข้าที่ร่างของยักษ์แรด
ยักษ์เผ่าแรดเดินโซซัดโซเซไปไม่กี่ก้าวก็ล้มตัวลง
พอดีกับที่เดิมทีเขาเยี่ยซานนั้นเป็นโพรงอยู่แล้ว ซ่งโหยวได้เปิดทางเขาเยี่ยซานไว้ก่อนหน้านี้แล้ว จึงมีช่องว่างขนาดใหญ่ให้ยักษ์เผ่าแรดขาวล้มตัวลงไป
“หินผาจงมา!”
นักพรตโบกมือเรียกอีกครั้ง
ส่วนที่เหลือของภูเขาเยี่ยซานก็พังทลายลงทันที ชั้นของดินและหินรอบๆ พังทลายลงด้านใน ฝังยักษ์เผ่าแรดขาวไว้แน่นหนา แม้ว่าน้ำหนักของภูเขาทั้งลูกจะกดทับมันไว้ แต่การโจมตีเพียงครั้งเดียวก็ยังไม่อาจสังหารมันได้
ทว่ายักษ์เผ่าแรดขาวตนนี้เป็นถึงเลือดเนื้อเชื้อไขของผู้ทรงพลังในยุคบรรพกาล บำเพ็ญตบะมาหลายร้อยหลายพันปี ทั้งยังมีการสืบทอดทายาทมาจากยุคโบราณ มันไม่ได้ถูกเผาจนตายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เมื่อมันได้สติและเริ่มดิ้นรน แม้จะถูกฝังอยู่ใต้ก้อนหินที่ถล่มลงมาด้วยน้ำหนักของเขาเยี่ยซานทั้งลูก ภูเขาก็ย
