งโค้ง ความกว้างระหว่างเพดานกับพื้นนั้นค่อนข้างแคบ มีเพียงตรงกลางที่เป็นลานกว้างเชื่อมติดกับทางเข้า มองดูแล้วช่างไม่ต่างอะไรจากเตาหลอมโอสถทิพย์เลย
นอกจากค่ายกลนรกเพลิงและค่ายกลกั้นระหว่างโลกมนุษย์แล้ว ทั้งบนพื้น, เพดาน และรอบช้างล้วนมีการวางข่ายอาคมซับซ้อนไว้ เพียงแต่การเคลื่อนตัวของปีศาจจระเข้เมื่อสักครู่นี้กลับทำให้เกิดรอยร้าวขึ้นตามส่วนที่ยังไม่ได้เสริมแกร่งให้ดี เสียงร้องของเหล่าดวงวิญญาณคงเล็ดลอดออกไปจากรอยร้าวที่ว่า
“ฟู่…”
ซ่งโหยวพ่นลมหายใจเบา ๆ
ลมกรรโชกรุนแรงพลันโหมกระหน่ำเข้ามาในนรกเพลิง
สายลมเฉียบคมดุจคมดาบ หากแต่ไม่ได้สร้างอันตรายใดๆ ให้กับดวงวิญญาณเบื้องล่างเลย เพียงพัดผ่านริมขอบนรกเพลิงเท่านั้น
ครั้นสายลมพัดผ่านอักขระทั้งหมดก็เลือนหายไปด้วย
ซ่งโหยวหันมองไปยังเบื้องล่างแล้วเอ่ยเพียงประโยคสั้นๆ
“ทุกท่านอย่าได้ตื่นตระหนกไป ข้ามาแล้ว”
“ท่านเซียนโปรดช่วยด้วย!”
“พวกข้าไม่สมควรต้องได้รับโทษเช่นนี้…”
“ท่านเซียนโปรดเมตตาด้วย!”
เสียงร้องทุกข์ดังขึ้นพร้อมกัน
เพียงถ้อยคำสามัญ ทว่ากลับแฝงด้วยความโศกเศร้าและสัตย์จริง ช่างเป็นที่น่าสะเทือนใจนัก
“ทุกท่านอย่าได้หวาดหวั่น เคราะห์กรรมได้ผ่านพ้นไปแล้ว”
ถ้อยคำเรียบง่าย ทว่าเพียงเอ่ยออกมาก็ทำให้ดวงวิญญาณด้านล่างเงียบสงบลงราวถูกพลังอาคมอันยิ่งใหญ่ปลอบประโลมจิตใจทันใด
ซ่งโหยวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งดังเดิม “ข้าพอให้คำมั่นแก่ทุกท่านได้ว่า เคราะห์
