่งเสียงร้องเลยสักนิด นางเพียงเดินตามหลังเขาไปติดๆ พร้อมกับเงยหน้ามองเขาตาไม่กะพริบ
ครั้นเขาขยับ นางก็ขยับตาม ครั้นเขาเอื้อมมือออกไปควานหาอะไรบางอย่าง นางก็แหงนหน้ามองมือของเขา ครั้นเขาก้าวขา นางก็ก้มตามมองเท้าของเขา แต่ถึงกระนั้นสีหน้าของนางก็ยังคงว่างเปล่าไร้ความรู้สึก ผู้ใดเล่าจะล่วงรู้สิ่งที่เจ้าแมวน้อยกำลังครุ่นคิด
ชายผู้นั้นระมัดระวังตัวดีเหลือเกิน เขาเดินกอดกำแพงไปเรื่อย จุดที่หมายตาคือตะขอไม้แขวนสัมภาระที่ติดอยู่ตรงมุมห้องไม่ไกลจากประตูนัก เขาคงเห็นซ่งโหยวเก็บชามใส่ย่ามเมื่อตอนกลางวัน แล้วเดาว่าคนส่วนใหญ่มักจะแขวนย่ามหรือเสื้อผ้าไว้ตรงนี้ เขาจึงมาที่จุดนี้ก่อน
มีย่ามแขวนอยู่จริงๆ
แต่ชามใบนั้นกลับอยู่บนโต๊ะ
ที่วางไว้บนโต๊ะก็คงเป็นเพราะไม่อยากรื้อสัมภาระจนกระจัดกระจายไปทั่วกระมัง
แม่นางสามสีมองมือที่กำลังควานหา พลางเอียงคอครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองซ่งโหยวที่กำลังหลับสนิท หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางก็แปลงกายเป็นเด็กน้อยแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะ เขย่งเท้าขึ้นหยิบชามของตนเองขึ้นมา แล้วเดินกลับมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นก็สอดชามเข้าไปในย่าม
ทุกขั้นตอนเป็นไปอย่างไร้สุ้มเสียง
ทว่าทุกการกระทำของเขาล้วนอยู่ในสายตาของแม่นางสามสี
นางแปลงร่างกลับเป็นแมว คอยเฝ้ามองชายผู้นั้นซ่อนชามไว้ในอกเสื้อ แล้วค่อยๆ คลำทางเดินออกจากห้องไป นางแอบมองอยู่พักหนึ่ง พอเขาเดินใกล้จะถึงประตู นางก็ส่า
