่ก็ยังคอยยืดตัวขึ้น ใช้อุ้งเท้าทั้งสองข้างเกาะขอบโต๊ะ ใบหน้าเล็กๆ พลันย่นลงด้วยความตึงเครียด ขณะเดียวกันก็จับจ้องไปยังเหล่าชายฉกรรจ์โดยไม่ละสายตา
ชายหนวดเคราดกซึ่งดูมีอายุค่อนข้างมากพลันยกยิ้มให้ซ่งโหยว แล้วกล่าวขึ้นบ้าง
“คนหนุ่มพวกนี้ห้าวหาญเกินควร คุณชายอย่าได้ถือสา…”
“เป็นข้าที่เสียมารยาท”
ซ่งโหยวก็ยิ้มตอบอย่างสุภาพนอบน้อม
ชาวต้าเยี่ยนส่วนใหญ่มักให้ความเคารพนักพรตและพระสงฆ์ แต่จากที่ซ่งโหยวสังเกตมา คนมีอายุ คนมีฐานะ หรือคนมีตำแหน่งสูงๆ จะนอบน้อมมากเป็นพิเศษ ส่วนพวกคนหนุ่มหรือผู้ฝึกวรยุทธ์จะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเรื่องนี้สักเท่าไร ถือเป็นเรื่องน่าสนใจไม่น้อย
แมวสามสีจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองเหล่าผู้คุ้มกันสินค้าที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก่อนจะก้มหน้ากินต่ออย่างว่าง่าย
บรรดาผู้คุ้มกันที่ไปจัดการรถม้าอยู่หลังโรงเตี๊ยมก็ทยอยเดินกลับมา ซ่งโหยวลองนับดูกลับเห็นว่ามีเพียงแปดคน เช่นนั้นแล้วคงยังมีอีกสองคนคอยเฝ้าสินค้าอยู่ด้านหลัง ถือว่ามืออาชีพมากเลยทีเดียว
ซ่งโหยวกินไปพลางสังเกตพวกเขาไปพลาง แม่นางสามสีก็ชูคอขึ้นมาสอดส่องเป็นครั้งคราว ผู้คุ้มกันบางคนก็กันมองมาทางทั้งสอง
ขนมหูแมวทั้งสิบชามถูกทยอยยกออกมา
ผู้คุ้มกันผู้นี้ดูจะรู้ธรรมเนียมอยู่บ้าง ครั้นขนมหูแมวสองชามแรกถูกยกมาวางตรงหน้าแล้ว ก็รีบนำออกไปให้สหายที่ยืนเฝ้านอกประตูก่อน จากนั้นจึงค่อยกินของตัวเอง
เมื่อหม้อเนื้อถูกยกมา พวกเขาก็ยกไปใ
