องผีที่ท่านสร้างขึ้น พอให้เห็นเค้าโครงของนรกภูมิที่จะถือกำเนิดขึ้นในภายหน้า บัดนี้ข้าสำรวจจนทั่วแล้ว ถือว่าได้เบิกเนตรพอสมควร ส่วนคำแนะนำต่างๆ ที่ข้าพอเสนอได้ ก็ได้กล่าวไปหมดแล้ว จะให้ช่วยเหลือมากกว่านี้ ก็เกรงว่าคงยากนัก เช่นนั้นแล้วก็สมควรแก่เวลาที่ข้าจะออกเดินทางท่องใต้หล้าต่อ”
“เหตุใดไม่พักต่อนานกว่านี้อีกสักหน่อยเล่า”
“ไม่ดีกว่า ข้าขอขอบคุณท่านที่ให้การต้อนรับอย่างดี” ซ่งโหยวเอ่ยอย่างสุภาพ “ข้ายังมีสหายเก่ารออยู่ข้างนอก”
“สหายเก่าหรือ”
ซ่งโหยวพยักหน้าลงอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะโน้มตัวลงยกสัมภาระขึ้นวางบนหลังม้า “เดิมทีตั้งใจจะไปลาท่านถึงที่ แต่ท่านบังเอิญมาหาข้าเสียก่อน ส่วนเรื่องปราณภูตผีรอบบริเวณนี้ ข้าจะร่ายคาถาผนึกให้หลังออกไปพ้นเขตภูเขา”
“ข้าขอขอบคุณแทนประชาชนทั้งหลายด้วย!”
“เพียงแต่ข้าต้องขอแจ้งบางสิ่งให้ท่านทราบ…”
“กล่าวมาเถิด!”
“แม้ตอนข้ายังพำนักอยู่ที่เหยียนโจวจะเคยสร้างค่ายกลกักปราณภูตผีไว้ แต่ที่นั่นมีวิญญาณเพียงพันกว่าตน ต่อให้มีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าก็ยังไม่ชุกชุมเท่าที่นี่ ซ้ำแล้วเหล่าวิญญาณเร่ร่อนทั้งหลายก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับปุถุชน ยิ่งถ้าเป็นแหล่งรวมตัวของวิญญาณนับล้านเช่นที่นี่ ต่อให้ข้าจะทุ่มพลังทั้งหมด ก็ใช่ว่าจะผนึกได้ตลอดไป”
เป็นคำกล่าวที่ช่างตรงไปตรงมาเหลือเกิน
บางเมืองมีภูตผีมากอิทธิฤทธิ์สิงสถิตอยู่ ผีตนนั้นก็อาจจะสร้างบรรยากาศอันวังเวงให้กับตึกรามบ้
