ีจอมมารตนอื่นที่ตอนนี้ถูกสวรรค์หมายหัวไว้ เตรียมจะกำจัดให้สิ้น”
“ว่ากันตามจริง ก็เห็นจะมีแต่พวกเราเท่านั้น ที่ตกต่ำถึงเพียงนี้แล้ว”
“แต่วันหนึ่งพวกเขาก็จะไม่ต่างกันหรอก เพียงแค่ทนได้นานกว่าเราเล็กน้อยเท่านั้นเอง… ฟ้าดินเปลี่ยนผันแล้ว ต่อให้มูลรากลึกเพียงใด ก็ทนต่อกาลเวลาไม่ได้อยู่ดี”
“ที่พูดมาทั้งหมดนี้ แม่นางทั้งสองกำลังปลอบใจตัวเองอยู่รึ”
“…”
“…”
ซ่งโหยวฟังแล้วก็ยกยิ้มในใจ แต่สีหน้ายังคงนิ่งสงบ เขาละสายตามองไปยังเบื้องหน้าอีกครั้ง พลางเอ่ยเสียงเบา
สาวใช้ยิ้มบาง “บัดนี้ยมโลกกำลังจะถือกำเนิดขึ้น เป็นกระแสการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสวรรค์และปฐพี ไม่ต่างจากตอนที่วิมานสวรรค์ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรก บัดนี้โลกเป็นของมนุษย์แล้ว สวรรค์คอยเฝ้ามองอยู่เบื้องบน ถึงพวกนั้นจะบ้าบิ่นเพียงใด ก็คงไม่คิดจะช่วงชิงตำแหน่งด้วยกำลังหรอก ส่วนจะตกลงกันอย่างไร นั่นก็คงต้องถามราชครูเอง”
“แม่นางทั้งสองก็คิดจะไปที่เขาเยี่ยซานด้วยเหตุผลนั้นหรือ”
“ข้าเรียนท่านไปแล้ว ว่าเพียงแค่ผ่านมาเท่านั้น” สาวใช้ตอบทันที “พวกข้าแค่จะไปเยี่ยมองค์หญิง จึงแวะมาเยี่ยมสหายเก่าด้วยเท่านั้น อยู่ร่วมทางกับท่านตั้งหลายวัน เหตุใดท่านจึงยังไม่เชื่อใจพวกเราอีก”
“จระเข้มีนิสัยต่างจากจิ้งจอก” หว่านเจียงกล่าว “สำหรับพวกนั้น แม้ไม่อาจเป็นเทพได้ แต่ถ้าได้ลงไปเฝ้านรกก็ถือว่าดี พวกนั้นอยู่นิ่งได้เป็นสิบเป็นร้อยปี… แต่สำหรับจิ้งจอกแล้ว นรกก็ไม่ต่า
