รวมสุราดีทั่วแผ่นดินไว้ มีทั้งเหล้าเหลืองฮวาเตียวชั้นเลิศ เหมาะกับการดื่มให้ร่างกายอบอุ่นในวันหนาวเหน็บ เป็นเหล้าข้าวชั้นดีของอั๋งโจว ว่ากันว่าเป็นสุราที่อู่อันโหวชื่นชอบนัก หรือจะเป็นเหล้าองุ่นจากพรมแดนตะวันตก สีแดงดุจโมรา จะเป็นเหล้าดอกท้อ, ดอกซิ่งผลิบาน, เหล้าบ๊วยอ่อนหรือเทพเซียนเมามายล้วนมีทั้งสิ้น” สาวใช้เอ่ย
“หากท่านนักพรตไม่โปรดสุรา ดื่มชาแทนก็ได้” หว่านเจียงกล่าว
“ข้าเดินทางมาจากอำเภอหลิงเฉวียนในแคว้นอี้โจว เป็นอำเภอเล็กๆ ไม่มีสุราล้ำค่าหรอก ผู้คนส่วนมากก็ไม่มีเงินพอจะซื้อสุราดื่มกัน แต่ตามบ้านเรือนชาวนาจะหมักน้ำข้าวไว้ทำอาหาร หากมีแขกมาเยือนก็จะใช้เหล้านี้เลี้ยงแขก รสไม่จัดนัก ติดหวานเล็กน้อย” นักพรตเอ่ย “ที่หอเซียนกระเรียนพอจะมีหรือไม่”
“มีสิ” สตรียกยิ้มเล็กน้อย
“ต้องใส่น้ำตาลมากหน่อย”
“ได้”
วิชาที่ทำให้ส่วนหนึ่งของร่างกายแยกออกมาเป็นร่างแยกหลังจากที่บำเพ็ญตบะมามากพอนั้น ซ่งโหยวเคยอ่านเจอในคัมภีร์เก่าแก่ที่อารามมาก่อน ตอนนั้นยังรู้สึกว่าน่าสนใจ จึงจดจำไว้
แม้ในหมู่ปีศาจเอง ยังพบเห็นผู้ใช้วิชานี้ยากนัก มักเป็นปีศาจจิ้งจอกที่ใช้ ส่วนใหญ่ฝึกไว้เพื่อหลอกล่อมนุษย์ หาใช่เป็นร่างแยกที่แท้จริง คัมภีร์กล่าวไว้ว่า ร่างที่แยกออกมานั้นใช้ ‘ดวงจิตเดียวกัน’ คิด เปรียบดังหุ่นเชิดที่มีร่างจริงคอยควบคุม
แต่ถึงกระนั้นปีศาจจิ้งจอกตรงหน้ากลับแปลกนัก ดูก็รู้ว่าร่างจริงกับหางของนาง มีบุคลิกต่า
