ีผ้าขนสัตว์ของท่านคอยช่วยมอบความอบอุ่นให้ข้ายามหนาวเหน็บ ต้องขอบคุณท่านเป็นอย่างมาก”
ว่าจบก็รีบเชื้อเชิญทั้งสองเข้ามาด้านใน แล้วจัดเตรียมชามาต้อนรับแขก
ระหว่างสนทนาจึงทราบว่า หลังจากซ่งโหยวออกจากอี้ตูไปไม่นาน เจ้าเมืองอวี๋ก็ได้วางนโยบายปฏิรูปอย่างกว้างขวาง ทำให้บ้านเมืองในอี้โจวรุ่งเรืองขึ้นอย่างรวดเร็ว กระทั่งในรัชศกหมิงเต๋อปีที่สาม เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่อี้โจว เจ้าเมืองอวี๋ก็บรรเทาภัยร้ายนี้อย่างเข้มแข็งจนได้รับคำสรรเสริญจากทั่วทั้งราชสำนัก
แม้อี้โจวจะเป็นแคว้นใหญ่ เจ้าเมืองอี้โจวก็ถือเป็นขุนนางชั้นสูงในพื้นที่ แต่เดิมทีท่านอวี๋นั้นก็เป็นขุนนางระดับสูงในราชสำนักอยู่แล้ว ถูกส่งมาอี้โจวก็เพราะถูกลดตำแหน่งลงมา ดังนั้นเมื่อชื่อเสียงกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้ง ก็ยิ่งเป็นที่กล่าวขานมากขึ้น ผู้คนต่างรู้กันดีว่าอวี๋เจียนไป๋ผู้นี้ต้องมีอนาคตไม่ธรรมดาแน่นอน
อย่างไรก็ดีสาเหตุที่เขาถูกเรียกตัวกลับฉางจิงอย่างกะทันหัน ทั้งยังได้รับตำแหน่งสำคัญนั้น ล้วนเกี่ยวข้องกับราชครูทั้งสิ้น
หลังจากซ่งโหยวออกจากฉางจิงไปเมื่อคราวก่อน ราชครูก็ออกเดินทางสู่แคว้นเฟิงโจวเช่นกัน ไม่คิดแทรกแซงการเมืองอีก และเนื่องจากอัครมหาเสนาบดีไร้ความสามารถพอจะรับภาระใหญ่แทน ราชครูจึงผลักดันอวี๋เจียนไป๋กลับเข้าสู่ราชสำนัก และให้ดำรงตำแหน่งรองมหาเสนาบดี
เมื่อได้มาพบกันในวันนี้ ซ่งโหยวมองเพียงปราดเดียวก็รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงข
