่าวต่อ “ท่านเอาไก่มาให้ข้า ข้ามีวิธีอื่น”
“วิธีใดหรือ”
มู่อวิ๋นจื่อชำเลืองมองนาง
ราวกับว่าสังเกตเห็นบางอย่าง พลันขบกรามแน่น
แต่เมื่อคิดถึงที่เด็กหญิงบอกว่าเรียนวิชามาจากนักพรตผู้หนึ่ง และเห็นว่ามีมือปราบสองคนยืนประกบหลัง เขาจึงไม่อยากพูดอะไรไม่ดีนัก “ได้ยินว่าจอมยุทธ์และผู้มากวิชาหลายรายยังปราบปีศาจตนนี้ไม่ได้เลย งานนี้คงไม่ง่ายแล้ว พวกเราต้องวางแผนให้ดี อย่าให้มันหนีไป”
“ได้เลย!”
“อารามชิงเซียวของข้านับถือเทพเจ้าสายฟ้า ปัจจุบันบูชาจ้าวอัสนีโจวเหลยกง แม้ข้ายังไม่ได้ฝึกอาคมสายฟ้าเต็มรูปแบบ แต่ย่อมรู้วิธีอัญเชิญเทพ โจวเหลยกงซื่อสัตย์และขยันหมั่นเพียร หากข้าบอกว่ามีปีศาจร้ายมารบกวน ท่านจะลงมือช่วย แต่การตั้งแท่นบวงสรวงต้องใช้เวลา ต้องรอให้เทพเจ้าตอบสนองด้วย ตอนนี้พวกเราไม่รู้ว่าปีศาจมีความสามารถอย่างไร หากสหายบำเพ็ญน้อยสามารถรั้งมันไว้ได้ ก็จะดีที่สุด”
“โจวเหลยกง?”
“ใช่”
“แม่นางสามสีรู้จักโจวเหลยกง”
“ที่อารามของสหายบำเพ็ญน้อยบูชาโจวเหลยกงด้วยหรือ”
“ไม่รู้…”
“เช่นนั้นสิ่งที่ข้าพูดเมื่อครู่นั้น…”
“เมื่อครู่นั้น…”
“ปีศาจตัวนั้นร้ายกาจมาก ข้าเองก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อย แต่เพราะไม่อาจปล่อยให้ชาวบ้านประสบภัยร้าย จึงกล้าออกมาขับไล่ ย่อมอยากร่วมมือปราบปีศาจกับสหายบำเพ็ญน้อย”
“เข้าใจแล้ว” แม่นางสามสีเงยหน้าจ้องตาเขา “เจ้าสู้มันไม่ไหว”
“ก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อยจริงๆ”
“เจ้าจะไม่แย่งเงินของพวกเราใช่ไ
