วมาจากจอมยุทธ์หญิงอู๋ อีกทั้งครั้งนี้ยังไม่มีจอมยุทธ์หญิงอู๋นำทางไปด้วย ศาลากลางจึงส่งมือปราบมาสองนาย พร้อมกับหัวหน้ามือปราบ ยังมีหัวหน้าผู้อาวุโสอีกคนหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีขุนนางในชุดทางการมาด้วยอีกคน ครั้นเห็นซ่งโหยวก็เอ่ยทักทาย
“คารวะคุณชาย”
“คารวะท่าน”
“ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่า ที่ถนนต้นหลิวในเมืองฝั่งตะวันตกมีผู้มากวิชาท่านหนึ่งอาศัยอยู่ ชำนาญการปราบผีปีศาจ ค่าหัวในฉางจิงเมื่อครานั้น ส่วนใหญ่ล้วนเป็นฝีมือคุณชายทั้งสิ้น เมื่อก่อนไม่เคยมีโอกาสมาเยี่ยมเยียน ครั้งนี้กลับได้ประจักษ์ใบหน้าดุจเซียนของท่านแล้ว นับว่าโชคดีจริงๆ”
“ท่านเกรงใจกันเกินไปแล้ว”
ซ่งโหยวจำต้องรักษามารยาทไว้
“ปีศาจตนนั้นก่อกวนคนที่หมู่บ้านดอกท้อมานานแล้ว เชิญคนมาปราบกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จ เบื้องบนก็เร่งรัดให้จัดการกับคดีนี้ บังเอิญคุณชายกลับมาพอดี จึงพอบรรเทาความกดดันนี้ลงไปได้บ้าง จากฉางจิงไปหมู่บ้านดอกท้อใช้เวลาเดินทางราวครึ่งวัน จึงได้เช่ารถม้ามาให้คุณชายโดยเฉพาะ”
“ท่านเข้าใจผิดแล้ว วันนี้ข้าก็อยู่ในฉางจิงนี่แล ครั้งนี้ผู้รับงานคือศิษย์น้อยของข้า ให้นางไปคนเดียว”
“หืม”
ขุนนางยังคงค้างอยู่ท่าเดิม แต่ถึงกระนั้นก็เบนสายตาไปข้างๆ
ขุนนางกล่าวทั้งรอยยิ้ม “สมกับที่เป็นท่านเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ศิษย์น้อยของท่านย่อมไม่ธรรมดาเช่นกัน คิดว่าผีปีศาจชั้นต่ำเหล่านั้นต้องถูกจัดการโดยง่ายแน่นอน”
แม่นางสามสีพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ
“ไม่ทราบว่าท
