ภีร์เต๋าก็มีนะท่าน”
“ข้าแค่ดูไปเรื่อยน่ะ”
เจ้าของร้านเพียงยืนมอง เห็นเขาเปิดดูแต่ตำราอย่าง ‘กลอนสำหรับเด็ก’ หรือ ‘พันบทกวี’ จึงเอ่ยถามขึ้น“ที่สำนักของท่านคงมีศิษย์น้อยด้วยหรือ”
“ก็ประมาณนั้น”
“อายุเท่าไรแล้วเล่า”
“ข้าเองก็ไม่แน่ใจ”
“ดูแล้วคงไม่ได้มีเพียงคนเดียวกระมัง” เจ้าของร้านยิ้ม “หากเป็นเด็กเล็กเช่นนี้ ข้าขอแนะนำ ‘ร้อยแซ่’ กับ ‘พันอักษร’ หากโตกว่านี้แล้ว ตำราที่ท่านเลือกอย่าง ‘พันบทกวี’ และ ‘กลอนสำหรับเด็ก’ ก็เป็นตัวเลือกที่ดี แต่ถ้าอยากให้เติบโตเป็นคนดีมีปัญญา ก็ควรซื้อตำราอย่าง ‘สุภาษิตสอนเด็ก’, ‘รวมหลักกตัญญู‘ และ ‘คำสอนบุตร’ จึงจะเหมาะ”
“เช่นนั้นหรือ…”
ซ่งโหยวพยักหน้า แต่ก็เลือกหนังสือด้วยตนเองต่อไป
ท้ายที่สุด เขาก็หยิบ ‘ร้อยแซ่’, ‘พันอักษร’, ‘พันบทกวี’ และ ‘กลอนสำหรับเด็ก’ รวมทั้งหมดสี่เล่ม ส่วน ‘สุภาษิตสอนเด็ก’ นั้นเนื้อหาคล้ายคลึงกับ ‘กลอนสำหรับเด็ก’ เพียงแต่เต็มไปด้วยคำสอนมนุษย์ เขาคิดว่าเจ้าแมวแสนรู้ความและเชื่อฟัง คงไม่จำเป็นต้องเคร่งครัดถึงเพียงนั้น
ส่วนพวกตำราที่สั่งสอนให้ยึดมั่นจงรักภักดี หรือมุ่งสู่ความสำเร็จยิ่งใหญ่ในยุคสมัยนี้ ก็ยิ่งไม่จำเป็น
“ดูท่าศิษย์ของคุณชายคงยังเด็กมาก เฮ้อ ท่านมาซื้อถูกจังหวะเลยนะ สองสามปีก่อนราชครูออกประกาศว่าจะส่งเสริมการศึกษาเด็ก ให้ลดราคาตำราเรียนพื้นฐานเหล่านี้ลง มิเช่นนั้นราคาคงเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว”
“ล้วนเป็นเพราะราชครูเมตตา”
“ก็เท่
