ผิงโจวได้รับแรงศรัทธามากมายเหลือคณา เล่ากันต่อว่าจ้าวอัสนีฟู่เหลยกงเองก็ถูกนักพรตผู้นี้ปราบที่นอกเมืองเหอ เพราะใช้อำนาจแสวงหาผลประโยชน์ สร้างความเดือดร้อนให้ผู้คน แม้ไม่ได้มียศสูงสุดในวิมานสวรรค์ แต่ก็เป็นตำแหน่งใหญ่ มีทั้งศักดิ์ศรีและฤทธิ์อำนาจไม่น้อยเลย
เรื่องเล่าพรรค์นี้ล้วนมีอยู่ทั่วไป…
ไม่ว่าจะเป็นจอมมารมากฤทธิ์เดชดุจเทพยดา องค์เทพบนวิมานสวรรค์ หรือเทพผู้ถือกำเนิดขึ้นจากฟ้าดิน หากต้องเผชิญหน้ากับนักพรตผู้นี้ ก็ล้วนไม่อาจหลีกเลี่ยงความผันผวนแห่งโชคชะตาได้เลย
ผู้คนมักกล่าวกันว่า หากมังกรโบยบินผ่านที่ใด ย่อมบังเกิดปรากฏการณ์พลิกผันฟ้าดิน เมื่อเทพย่างกรายบนแผ่นดิน ก็ล้วนมีผลกระทบต่อผู้คน แม้จะไม่ได้มีเจตนาใดเลยก็ตาม เดิมทีเทพารักษ์คิดว่าเป็นเพียงคำร่ำลือไร้หลักเหตุผล แต่เวลานี้กลับเห็นว่าไม่ใช่เรื่องพร่ำเพ้อแต่อย่างใด
ภายในใจมีเพียงความรู้สึกเดียวหลงเหลืออยู่
เทพบนวิมานสวรรค์มีอำนาจเหนือเทพประจำถิ่น ขุนนางในราชสำนักก็มีอำนาจแต่งตั้งหรือถอดถอนเทพารักษ์ แต่ไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้าหรือขุนนาง ก็ล้วนไม่ทรงพลังเท่าการเดินตามรอยนักพรตผู้นี้
วันนี้เทพารักษ์แห่งฉางจิงมีศักดิ์ศรีมั่นคง อำนาจหวนคืน แรงศรัทธาเพิ่มพูน เทียบกับเมื่อสี่ปีก่อนแล้ว กลับเป็นดั่งความฝัน
ครานี้เขาย่อมมิกล้าอวดอ้าง
แสงเทียนวูบไหว เทพารักษ์นั่งตัวตรงเอื้อนเอ่ยวาจา
“หลังจากคุณชายจากไปไม่นาน ราชครูก็ไม่ได้พำนักอยู่ในฉางจิงบ่อ
