ก่งจะตาย”
ซ่งโหยวเพียงหัวเราะ ส่ายหน้าไปมาด้วยความจนใจ
เส้นทางชานผานี้ยาวนัก เขาไม่ได้รีบร้อนเดินออกไป ครั้นมาถึงสถานที่ที่เคยหยุดพักแรมเมื่อเกือบสามปีก่อน ก็ยังเห็นร่องรอยเถ้าถ่านไฟไหม้เลือนรางอยู่บนพื้น จึงตัดสินใจหยุดพักอีกครั้ง ปลดสัมภาระลง โดยตั้งใจจะพักผ่อนหนึ่งคืน แล้วค่อยออกเดินทางสู่ฉางจิงตอนรุ่งเช้า
ครานั้นเขาเคยได้พบสิงอู่ที่นี่ และยังมีจอมยุทธ์ซูร่วมวงด้วย
เพียงแต่วันนี้ทั้งสองไม่อยู่ตรงนี้แล้ว คนหนึ่งยังคงประจำการอยู่ในกองทัพทางตอนเหนือในฐานะผู้มีวิชา ส่วนอีกคนนั้นอยู่ที่ภูเขาอู้ซานแห่งกวงโจว บัดนี้ตั้งตนเป็นเจ้าสำนักใหญ่แล้ว มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วยุทธภพ
แต่วันนี้ซ่งโหยวกลับมีนกนางแอ่นเพิ่มเข้ามาแทน
แม่นางสามสีความจำเป็นเลิศ ยังจำได้ว่าคืนนั้นเคยซดแกงเนื้อปลาร้อนๆ ซ่งโหยวจึงบอกให้นางไปจับปลา ให้นกนางแอ่นช่วยเก็บฟืน ครั้นตกค่ำก็จุดกองไฟที่เดิม เคี่ยวแกงปลาเข้มข้น กินคู่กับซาลาเปาไส้ผักที่ได้มาจากขุนนางเป็นมื้อค่ำของวัน
ส่วนแมวน้อยก็นั่งอยู่บนฝั่ง หันหลังให้เขา คอยยกอุ้งเท้าขึ้นเลีย แล้วใช้ถูใบหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ
ล้างเนื้อตัวจนสะอาดหมดจด ในที่สุดพรุ่งนี้ก็จะได้กลับไปเยือนฉางจิงแล้ว
ตอนนี้ที่ฉางจิงเพิ่งเข้าสู่ฤดูหนาว หากถามว่าในยามนี้ผู้ใดเลื่องลือที่สุดทั้งในนครฉางจิงและแผ่นดินต้าเยี่ยน คำตอบย่อมมิใช่ใครอื่น นอกจากแม่ทัพเฉินจื่ออี้ ผู้เพิ่งได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่กล
