นมันส่งเสียงคำรามลั่น ครั้นตกสู่พื้นกลับยืนไม่มั่น เกลือกกลิ้งไปมาหลายตลบ
นี่คือการทุ่มกำลังครั้งสุดท้ายของมัน
แม่นางสามสียังไม่ทันได้สะบัดธง หมาป่าหลายสิบตัวก็กระโจนเข้าฉีกกัดร่างเสือร้ายทันที
มันร้องคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว กลิ้งตัวไปมาไม่หยุดหย่อน
ไม่รู้ว่าร่างของมันทำกิ่งไม้หักโค่นไปเท่าไรแล้ว ใบไม้โปรยปลิวลงจากต้น ร่างหมาป่าถูกสะบัดตก แต่ก็ยังคงพุ่งเข้าใส่ไม่ลดละ สองกำปั้นยากจะต่อกรกับสี่มือ แม้เสือจะดุร้ายเพียงใด ก็ไม่อาจต้านทานฝูงหมาป่าได้
เทพแห่งขุนเขาทั้งสองตนก็ตามมาสมทบ ฟาดท่อนแขนใหญ่ยักษ์ใส่ โดยไม่สนว่าจะโดนหมาป่าหรือเสือ เกิดเสียงครึกโครมดังกึกก้องต่อเนื่อง ฟาดลงแต่ละคราคล้ายจะบดร่างใต้นั้นให้แหลกละเอียด
แม้ปีศาจเสือจะมีตบะสูงส่ง หรือหากเป็นเสือทั่วไปที่มีร่างกายกำยำ หากโดนทุบด้วยแรงมหาศาลถึงเพียงนี้ ย่อมถูกบดขยี้ไม่เหลือชิ้นดี
โครม! โครม! โครม!
เสียงนั้นดึงขึ้นต่อเนื่อง สร้างความหวาดหวั่นสะท้านใจเป็นอย่างมาก
ต่อให้เป็นเสือร้ายก็ไม่อาจทนแรงมหาศาลถึงเพียงนี้ได้
ไม่นานนักร่างอันปกคลุมด้วยลายพาดกลอนก็แน่นิ่งไป เหลือเพียงเสียงฝูงหมาป่ากำลังกัดกินร่างนั้น
แม่นางสามสีกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้านใดๆ นางยังคงเรียกเทพแห่งขุนเขาออกมา เทพแห่งขุนเขาก็ไม่หยุดทุบร่างสัตว์ร้ายตัวนั้น แม้ไม่เห็นการเคลื่อนไหวใดๆ ก็ยังคงทุบต่อไป
เรียกได้ว่าสมกับเป็นขุนพลหินของแม่นางสามสี ท่าทางเหมือนกับแมวตะป