เปลี่ยว ยิ่งต้องระวังตัวให้มาก!”
พูดจบก็หันไปขู่เด็กชายไม่ให้คิดเล่นตุกติก
ซ่งโหยวขอบคุณเถ้าแก่ จากนั้นจึงหันไปกล่าวกับเด็กหนุ่มทั้งรอยยิ้ม
“รบกวนเจ้าช่วยด้วย”
เด็กชายยืดอกพร้อมกล่าวเสียงหนักแน่น
“ท่านวางใจได้ ที่ข้ากล่าวล้วนเป็นความจริงทุกประการ! ข้ายึดถือชื่อเสียงเป็นที่ตั้ง ไม่เคยคิดร้ายต่อผู้ใด!”
“ข้าเชื่อเจ้าอยู่แล้ว” ซ่งโหยวเอ่ยพลางพยักหน้า
“เช่นนั้นก็ตามข้ามาเลย!”
เด็กชายรีบสาวเท้านำหน้าออกไปทันที
……………
