ม้ผลิแล้วค่อยออกเดินทางคงดีกว่า แต่เพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของภูตกวาง ทำให้เขาต้องเสียเวลาในเย่ว์โจวเพิ่มอีกเดือนหนึ่ง สุดท้ายจึงได้มาเยือนเมืองชายแดนแห่งนี้
ฤดูหนาวอันยาวนาน ทั้งยังเป็นเทศกาลปีใหม่เช่นนี้ เดินทางไม่ค่อยสะดวกนัก เขาจึงคิดว่าจะพักอยู่ที่นี่สักหนึ่งหรือสองเดือน รอจนหิมะละลายแล้วค่อยออกเดินทางต่อ
สิ่งที่เขาพบเห็นในเย่ว์โจว ย่อมต้องบันทึกไว้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นสระห้าสี น้ำตกเย่ว์หลง ป่าต้นชิงถงที่มีนกศักดิ์สิทธิ์โผบินยามราตรี เขาเทียนจู้ซึ่งเป็นที่เหินสู่สวรรค์ของเทพเจ้า หรือซากศพที่นอนตายเกลื่อนกลาด ตลอดจนเรื่องราวของนักเล่าเรื่อง และความผิดปกติของกระแสพลังวิญญาณ ไหนจะลำธารน้ำแข็งที่เดินข้ามได้ ต้นไผลึกน้ำแข็งที่งดงามราวกับในความฝัน หรือแม้แต่เจ้าแมวสามสีที่ต้องเบียดตัวเข้ามาหาความอบอุ่นจากเขาทุกค่ำคืน
นักพรตหนุ่มเขียนไปทีละบรรทัดทีละหน้า ลายมือมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง
ส่วนแม่นางสามสีก็จัดการจุดไฟในเตาร้อน เพราะนางกลัวหนาว จึงคิดว่าซ่งโหยวก็ต้องกลัวหนาวเช่นเดียวกัน นางจึงยกเตาไฟมาไว้ตรงเท้าเขา แล้วตะโกนเรียกนกนางแอ่นที่พักอยู่ริมหน้าต่างมานั่งผิงไฟด้วยกัน
……………
