เองให้เธออีก
ความนิ่งระดับนั้น เธอคิดว่าอย่างน้อยต้องเป็นผู้ชายวัยสามสิบอัพ
“คุณเด็กกว่าฉันอีกเหรอเนี่ย!” ซูหว่านฉิงหวีดร้อง
“พี่หว่านฉิงอายุเท่าไหร่ครับ?” เซี่ยตงแกล้งถาม
“ฉันยี่สิบสอง เพิ่งจบ เพิ่งมาทำงานที่สถานีได้ไม่นาน” ซูหว่านฉิงทำหน้ามุ่ย “ฉันโดนน้องชายที่เด็กกว่าช่วยชีวิตไว้เหรอเนี่ย”
เซี่ยตงยิ้ม “ช่วยคนไม่เกี่ยวกัยอายุหรอกครับ”
“ก็ไม่ใช่อยู่ดี!” จุดโฟกัสของซูหว่านฉิงเริ่มเป๋ “คุณเพิ่งสอบเสร็จ ไม่อยู่บ้าน มาทำอะไรที่หางโจว?”
“มาดูงานคนเดียว?”
“ที่บ้านใจกล้าไปไหม”
เซี่ยตงคิดในใจ อายุสมองผมแก่กว่าคุณเป็นสิบปีเถอะ
“ไม่ได้มาเที่ยวครับ” เซี่ยตงอธิบาย
“ที่บ้านผมเปิดโรงงาน ทำของเล่น”
