ดหลิงอิ่นกลับมา
ผ่านซีหู
ซีหูยามเย็น ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
พระอาทิตย์ใกล้ตก
แสงสีทองสาดลงบนผิวน้ำ ระยิบระยับเหมือนเกล็ดทอง
นักท่องเที่ยวเยอะกว่าเมื่อเช้าหลายเท่า
เซี่ยตงเห็นว่าซีหูตอนพระอาทิตย์ตกสวยดี เลยลงรถเดินเล่นต่อ
เดินเลียบทะเลสาบไปเรื่อยๆ กะว่าจะหาข้าวกินแถวนี้ด้วย
เขาเลี้ยวเข้าทางเดินเล็กๆ ที่คนน้อยหน่อย
ตรงนี้ต้นหลิวหนาทึบ แสงสลัวลง
คู่รักหนุ่มสาวหลายคู่กำลังพลอดรักกัน นัวเนียไม่แคร์สื่อ
เซี่ยตงมองตรงไปข้างหน้า
ไม่มองซ้ายมองขวา
เดินไปได้ไม่ไกล
“ตู้ม!”
เสียงของหนักตกน้ำ
เสียงน้ำแตกกระจาย
เซี่ยตงหันขวับ
ไม่ไกลจากเขา
ผู้หญิงคนหนึ่งตกลงไปในทะเลสาบ!
เธอกำลังตะเกียกตะกาย สองมือตบน้ำสะเปะสะปะ
“ช่ว… อุ๊บ…”
เธอตะโกนได้คำเดียวก็สำลักน้ำ หัวจมลงไป
เซี่ยตงตาเบิกโพลง
เขากวาดตามองรอบๆ
คู่รักพวกนั้นกำลังนัวเนีย ไม่ได้สนใจทางนี้เลย
ลุงเล่นว่าวอยู่ไกลๆ ก็แหงนหน้ามองฟ้า
ไม่มีใครเห็น!
เซี่ยตงไม่มีเวลาคิด
เขาเหวี่ยงเป้สะพายหลัง และควักมือถือกับกระเป๋าตังค์ในกางเกงโยนลงพื้นทันที
วินาทีถัดมา
เขากระโดดพุ่งหลาวลงน้ำ
“ซ่า!”
น้ำซีหูเดือนมิถุนายน ไม่เย็น
แต่ขุ่นกว่าที่คิด
เซี่ยตงเคยอยู่ไซต์งานก่อสร้างมาสองปีในชาติที่แล้ว ถึงจะเป็นวิศวกรโยธา แต่สกิลว่ายน้ำก็ฝึกมาดี
เขาว่ายจ้วงไปหาผู้หญิงคนนั้น
เธอลอยขึ้นมาอีกครั้ง
ใบหน้าขาวซีด เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เธอเห็นเซี่ยตง เหมือนเห็นฟางเส้นสุดท้าย
“อย่านิ่ง! ผ่อน
