พายกระทบน้ำดัง “จ๋อมแจ๋ม”
เซี่ยตงไม่พูดอะไรอีก เอนหลังนอนใต้ประทุนเรือ
เขาหลับตา
ปล่อยตัวตามสบาย
เรือโคลงเคลงกลางทะเลสาบ
เซี่ยตงเกือบหลับ
“พ่อหนุ่ม ถึงซานถานอิ้นเยว่ (Three Pools Mirroring the Moon) แล้ว”
“อ้อ ครับ”
เซี่ยตงลุกขึ้น จ่ายเงิน
“ขอบคุณครับลุง”
เขาไม่ขึ้นเกาะ
แค่มองจากบนเรือไกลๆ
แค่นี้ก็ดีแล้ว
เที่ยวซีหูเสร็จ ยังไม่จุใจ เขานั่งรถต่อไปวัดหลิงอิ่น (Lingyin Temple)
“เฟยไหลเฟิง” (Peak Flown From Afar)
เซี่ยตงไม่อินกับการไหว้พระ
โปรแกรมเมอร์จากชาติที่แล้วนับถืออยู่อย่างเดียว: โค้ดรันไม่ผ่าน แปลว่ามี Bug
ไหว้ใครก็ไม่ช่วย
เขามาที่นี่เพราะอยากได้บรรยากาศสงบๆ
ในวัดควันธูปโขมง ผู้คนกราบไหว้ขอพร
ทั้งแก่ทั้งหนุ่ม สีหน้าศรัทธา
เซี่ยตงไม่เข้าไปข้างใน
เขายืนอยู่หน้าวิหาร มองดูพระพุทธรูปองค์ใหญ่
เขาเห็นพระกวาดลานวัดรูปหนึ่ง
ยังหนุ่มมาก น่าจะยี่สิบต้นๆ
ถือไม้กวาดด้ามยาว กวาดใบไม้แห้งทีละไม้ ทีละไม้
กวาดช้าๆ
จดจ่อมาก
ราวกับว่าใต้หล้านี้ มีแค่ท่าน ไม้กวาด และใบไม้กองนี้
เซี่ยตงนึกอิจฉานิดๆ
แต่เขารู้ ตัวเองบวชไม่ได้
กิเลสยังหนา
เขาต้องหาเงินก้อนโต ต้องให้พ่อแม่สบาย
เขายังอยากดูจ้าวเหมิงใส่กระโปรงสั้น
แล้วก็ถุงน่องดำของถังซือฉี
อามิตตาพุทธ
เซี่ยตงรีบส่ายหัว
บาปกรรมๆ
มาคิดเรื่องพรรค์นี้ในเขตธรณีสงฆ์
เขาดูเวลาในมือถือ
สี่โมงเย็น
ได้เวลาหาโรงแรมใหม่แล้ว
ต้องเอาที่เก็บเสียงดีๆ
เขานั่งรถเมล์จากวั
