ิ่มสวดมนต์ในใจ
แต่ในหัวดันมีแต่ภาพหุ่นนางแบบบนนามบัตรเมื่อกี้
ไม่รู้ทำไม จู่ๆ ภาพของถังซือฉีก็แวบเข้ามา
เสื้อเชิ้ตสีขาว ปลดกระดุมบนเล็กน้อย เผยให้เห็นไหปลาร้าสวย ผิวขาวผ่องเหมือนไข่ปลอก สะท้อนแสงไฟนวลๆ ในร้านกาแฟ
และเรียวขาภายใต้กระโปรงสอบเข้ารูปคู่นั้น…
เซี่ยตงกลืนน้ำลาย
ภาพหน้าของจ้าวเหมิงก็เด้งตามมา
แม้จะยังดูเด็ก แต่ทรวดทรงองค์เอวไม่เบาเลย โดยเฉพาะเวลาคาดเข็มขัดนิรภัยทับเสื้อยืด…
“เชี่ยเอ้ย!”
เซี่ยตงลุกพรวดขึ้นมานั่ง
เขารู้สึกเหมือนเลือดกำเดาจะไหล
เสียงจากห้องข้างๆ ไต่ระดับถึงจุดพีคพอดี
เสียงกรีดร้องสั้นๆ แต่แหลมสูง
แล้วโลกก็กลับสู่ความเงียบสงบ
เงียบกริบ
เซี่ยตงนั่งหอบหายใจในความมืด
เขารู้สึกเหนื่อยกว่าไอ้ผู้ชายห้องข้างๆ ซะอีก
“บุญวาสนาแบบนี้ รับไม่ไหวจริงๆ”
เขาปาดเหงื่อที่หน้าผาก
ชาตินี้ สัญชาตญาณร่างกายมันแรงกว่าวิญญาณคนแก่อย่างเขาเยอะ
ผ่านไปสิบนาที
ห้องข้างๆ มีเสียงกดชักโครก
ตามด้วยเสียงทีวีเปิดดังลั่น ช่อง CCTV8 กำลังฉายเรื่อง “Magic Phone” เสียงนางเอกซ่าหนิวกำลังพูดว่า “มือถือรุ่น 2060 ยี่ห้อหัวคน ยินดีรับใช้ค่ะ”
เซี่ยตงล้มตัวลงนอนใหม่
เพิ่งจะหลับตา
“เอี๊ยด——”
“เอี๊ยดอ๊าด——เอี๊ยดอ๊าด——”
เตียงแม่งร้องอีกแล้ว
เซี่ยตงเหลือกตามองเพดาน
“ยังจะเอาอีกเรอะ?!”
“พวกแกเป็นเครื่องจักรนิรันดร์หรือไง!”
“ลาในไร่ยังต้องพักเลยนะเว้ย!”
โชคดีที่จองไว้แค่คืนเดียว พรุ่งนี้ต้องย้ายโรงแรมด่วน เอา
