น
เสียงคุยจากโต๊ะข้างๆ ลอยมาเข้าหูขาดๆ หายๆ
“เหมิงเหมิง ตกลงเธอคิดได้ยังอะ?” ผู้หญิงมัดหางม้าถาม
ผู้หญิงผมสั้นที่ชื่อ “เหมิงเหมิง” ชี้ไปที่คณะหนึ่งในคู่มือ คิ้วสวยขมวดมุ่น
“วิศวกรรมคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี…”
เธออ่านชื่อคณะออกมาเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความลังเล
“จริงๆ ฉันชอบคอมพิวเตอร์นะ แต่… อาจารย์ประจำชั้นบอกว่า คณะนี้หางานยาก เป็นงานกินแรงตอนหนุ่มสาว แกแนะนำให้เรียนสถาปัตย์ บอกว่าจบมางานมั่นคง เงินเดือนสูง”
ได้ยินคำว่า “คอมพิวเตอร์” กับ “สถาปัตย์” เซี่ยตงเคี้ยวช้าลงทันที
คุ้นชิบหาย
นี่มันรีเพลย์ชีวิตชาติที่แล้วของเขาชัดๆ
วิศวกรรมโยธา ที่เคยเป็นคณะยอดฮิต กลายเป็นหลุมนรกในอนาคต
วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ที่เคยเป็นม้านอกสายตา กลายเป็นถนนสายทองคำ
ตัดสินใจผิดนิดเดียว ชีวิตคนละเรื่อง
หวังเผิงเฟยก็ได้ยิน เขาหูผึ่งทันที กระซิบข้างหูเซี่ยตง “เฮ้ย ตง เหมือนพวกเราเลยว่ะ กำลังกลุ้มเรื่องเลือกคณะ”
“มึงว่า ถ้าเป็นมึง สองคณะนี้ มึงเลือกอันไหน?”
หวังเผิงเฟยถามไปงั้นแหละ เหมือนบ่นกับตัวเองมากกว่า
แต่คำตอบของเซี่ยตง กลับเหนือความคาดหมาย
ไม่มีความลังเลแม้แต่นิดเดียว ฟันธงฉับ
“คอมพิวเตอร์”
เสียงเขาไม่ดัง แต่ในร้านที่จอแจ มันกลับฟังดูชัดเจนอย่างประหลาด
สามสาวโต๊ะข้างๆ หันขวับมาพร้อมกัน
สายตาจับจ้องมาที่เซี่ยตง
หวังเผิงเฟยชะงัก แล้วก็ทำหน้าเจื่อนๆ
ไม่นึกว่าเซี่ยตงจะตอบดังขนาดนี้ จนเขาได้ยินกันหมด
เขากระซิบดุ
