der ที่รองรับ”
“วิธีที่ 3: แกะเครื่อง ถอดชิปหน่วยความจำออกมาอ่านด้วยอุปกรณ์เฉพาะทาง ข้อดี: เร็ว ข้อเสีย: ความเสี่ยงสูง มือถืออาจเสียหายถาวร”
เซี่ยตงตัดวิธีที่ 3 ทิ้งทันที
ตลกละ ขืนแกะ “สูตรโกง” เครื่องเดียวที่มีพังไป เขาจะเอาอะไรกิน
วิธีที่ 2 การ์ด SD กับตัวอ่านน่ะยุคนี้มีขาย แต่แม่งมือถือเขามันใส่ SD Card ไม่ได้ไง
เขาตัดสินใจลองวิธีที่ 1 ที่ง่ายที่สุดก่อน
บลูทูธ
เขาควานหาไอคอนสีฟ้าที่คุ้นเคยตรง Taskbar มุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์พ่ออยู่นาน
โชคดีชะมัด คอมปุโรทั่งเครื่องนี้ดันมีบลูทูธ
เขาเปิดบลูทูธที่มือถือ กดค้นหาอุปกรณ์
ไม่นาน ชื่ออุปกรณ์ “LENOVO-XP” ก็โผล่ขึ้นมา
เขากดเชื่อมต่อ จับคู่
หน้าจอคอมเด้งหน้าต่างขอจับคู่ขึ้นมา
สำเร็จ!
เซี่ยตงถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาเลือกรูปออกแบบสิบกว่ารูปนั้น แล้วกด “ส่งผ่านบลูทูธ”
จากนั้น เขาก็นั่งมองแถบสถานะการรับไฟล์บนหน้าจอคอม แล้วก็ต้องทำหน้าบอกบุญไม่รับ
ขนาดไฟล์รวม: 3.5 MB
ความเร็วในการส่ง: 5.2 KB/s
เวลาที่คาดว่าจะเสร็จ: 9 นาที 48 วินาที
เซี่ยตงเอนหลังพิงเก้าอี้ มองแถบโหลดที่กระดึ๊บๆ เหมือนหอยทากแล้วก็ได้แต่หัวเราะทั้งน้ำตา
ความรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปยุคต่อเน็ตบ้านดัง ติ๊ด-ตี่-ตึด
ทุกวินาทีคือความทรมาน
สิบนาทีผ่านไป
เมื่อไบต์สุดท้ายถูกส่งเสร็จสิ้น คอมพิวเตอร์ส่งเสียงแจ้งเตือน “ติ๊ง!” เซี่ยตงรู้สึกเหมือนเพิ่งชนะสงครามโลก
เขาคลิกเปิดโฟลเดอร์ที่รับไฟล
