์มา
รูปภาพสิบกว่ารูป นอนนิ่งสงบอยู่ในฮาร์ดดิสก์ของคอมพิวเตอร์ปี 2008 เรียบร้อย
เขารู้สึกเหมือนเพิ่งทำภารกิจวิศวกรรมข้ามเวลาสำเร็จ
เขาลุกขึ้น เดินไปที่ประตูออฟฟิศ ตะโกนเรียกคนข้างนอก
“พ่อครับ แม่ครับ มานี่หน่อย”
เสียงไม่ดังมาก แต่แฝงความนิ่งสงบที่ไม่อาจปฏิเสธได้
เขาเสริมอีกประโยค
“อาจาง รบกวนมาด้วยครับ”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับโจวอวิ๋นฟางกำลังกลุ้มใจกับลิสต์รายการของค้างสต็อก พอได้ยินลูกเรียกก็เงยหน้าขึ้นอย่างงงๆ
“เจ้าลูกคนนี้ ทำตัวลึกลับจริง” โจวอวิ๋นฟางบ่นอุบ แต่ก็ยอมวางปากกา
ไม่ไกลนัก จางเหว่ยหมิงกำลังส่องชิ้นส่วนอะไรสักอย่าง พอได้ยินเซี่ยตงเรียกก็ชะงัก เช็ดมือเปื้อนน้ำมันกับกางเกงที่เต็มไปด้วยรูพรุน แล้วเดินตามมา
ทั้งสามคนเดินเรียงกันเข้ามาในออฟฟิศแคบๆ รกๆ ของเซี่ยเจี้ยนกั๋ว
“อาตง เรียกพวกเรามาทำไม?” โจวอวิ๋นฟางถามก่อน แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
เซี่ยตงไม่ตอบทันที
เขาเบี่ยงตัวหลบ ชี้ไปที่หน้าจอ
“ดูนี่สิครับ”
สายตาของทั้งสามคนถูกดึงดูดไปที่จอมอนิเตอร์เก่าๆ ทันที
บนหน้าจอ คือรูปการ์ตูนสีสันสดใสสิบกว่ารูป
รูปแรก แมวอ้วนสีส้มกำลังพยายามทำท่า “สุนัขยืดตัว” (Downward Dog) ในโยคะ ก้นกลมๆ โด่งชี้ฟ้า แต่หน้าตากลับดู “ว่างเปล่า” เหมือนกำลังถามตัวเองว่า “ฉันเป็นใคร ฉันมาทำอะไรที่นี่”
รูปที่สอง…
ภายในออฟฟิศตกอยู่ในความเงียบอันน่าประหลาด
เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของเคสค
