อมที่ดังหึ่งๆ คอยย้ำเตือนว่าเวลายังเดินอยู่
ดวงตาของโจวอวิ๋นฟางเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ ปากเผยอค้าง เหมือนเห็นสิ่งมหัศจรรย์
เธอเผลอก้าวเข้าไปใกล้หน้าจอจนแทบจะเอาหน้าแนบ
“ว้าย… นี่มัน… ตัวอะไรเนี่ย? ทำไมน่ารักขนาดนี้!”
เสียงของเธอทำลายความเงียบ เต็มไปด้วยความเซอร์ไพรส์และความเอ็นดูจากใจจริง
เซี่ยเจี้ยนกั๋วเองก็อึ้งไป
เขาจ้องหน้าจอเขม็ง สีหน้าซับซ้อน
ตอนแรกตกใจ ตามด้วยความสงสัย และสุดท้าย ดวงตาที่ขุ่นมัวจากความกังวลมานานก็เริ่มมีประกายความหวังฉายวาบขึ้นมา
เขาสูบบุหรี่มาค่อนชีวิต เห็นแบบร่างของเล่นมานับไม่ถ้วน เคยไปงานกวางเจาเทรดแฟร์ เห็นดีไซน์ล้ำๆ ของเมืองนอกมาก็เยอะ
แต่เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ดีไซน์ที่กระแทกใจ ผสมผสานความน่ารัก ความตลก และแรงบันดาลใจเข้าด้วยกันอย่างลงตัว
จางเหว่ยหมิง ชายบ้าเทคนิคผู้พูดน้อย กลับมีปฏิกิริยาเว่อร์วังที่สุด
เขาเบียดเซี่ยเจี้ยนกั๋วออกไป แล้วเอาตัวเข้าไปเกาะขอบโต๊ะคอม
ดวงตาของเขาเปล่งประกายความคลั่งไคล้ เหมือนจอมยุทธ์ได้เห็นกระบี่วิเศษ
“นี่มัน… เส้นสายพวกนี้ โครงสร้างแบบนี้ แล้วความรู้สึกเคลื่อนไหวนี่…”
เขาพึมพำกับตัวเอง นิ้วมือวาดไปมาในอากาศตามเส้นสายของเจ้าแมวอ้วนบนจอ
“ธรรมชาติสุดๆ มันช่างเป็นธรรมชาติจริงๆ!”
เขาเหมือนลืมไปแล้วว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย จมดิ่งอยู่ในโลกของตัวเองโดยสมบูรณ์
โจวอวิ๋นฟางได้สติ รีบคว้าแขนลูกชาย บีบแน่นจนเซี่ยตงเจ็บ
“ลูก! ของพวกนี้
