อเช้า
เสร็จ ขณะที่ทุกคนกําลังจะแยกย้ายกันกลับ
นายหญิงใหญ่จีนชื่อก็ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงมากลางวง “เจ้าสี่เองก็
แต่งเมียแล้ว พี่น้องรุ่นพวกเขาก็ออกเรือนมีครอบครัวกันหมด พวกเราที่ เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ สมควรจะวางใจพักผ่อนเสพสุขกันได้เสียที”
“ช่วงนี้คนในจวนโหวมากหน้าหลายตา เรื่องราวจุกจิกวุ่นวาย อาศัย แค่สะใภ้ใหญ่คอยดูแลจัดการอยู่คนเดียว วันๆ ยุ่งจนเท้าแทบไม่ติดพื้น ข้า
เห็นแล้วยังเหน็อยแทน
“อีกทั้งสะใภ้รอง สะใภ้สาม และสะใภ้สี่ ต่างก็เป็นเด็กดี ข้าจึงคิดว่า มี สู้ให้พวกนางทั้งสามมาช่วยสะใภ้ใหญ่แบ่งเบาภาระ ให้สะใภ้ใหญ่ได้พักหายใจ
หายคอบ้างจะดีหรือไม่
สิ้นคํากล่าวนี้ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น ดวงตาของจ้าวชื่อลุกวาวขึ้นมา ก่อนใครเพื่อน อ้านาจดูแลเรือน… นางอยากได้จนตัวสั่นมานานแล้ว
แต่นางก็รู้อยู่แก่ใจว่า หนึ่งนางเป็นสะใภ้บ้านสาม อย่าว่าแต่มีหูชื่อ ขวางอยู่เลย ต่อให้ไม่มีหูชื่อ ชุนชื่อกับลู่เงินเงินก็มีความชอบธรรมมากกว่า นางอยู่ดี
เพราะสามีของนางเป็นลูกอนุภรรยาเพียงคนเดียวในจวน
ทุกวันเห็นหูชื่อดูแลจวน นอกจากจะมีบริวารห้อมล้อมหน้าหลังมาก มาย แม้แต่บ่าวอาวุโสที่คุมงาน หรือสาวใช้คนสนิทข้างกายของฮูหยินผู้เฒ่า และเหล่าฮูหยินท่านอื่นๆ เมื่อเห็นหูชื่อต่างก็พากันพินอบพิเทาเอาอกเอาใจ เป็นอย่างยิ่ง ทําให้นางรู้สึกอิจฉาตาร้อนเหลือเกิน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าการดูแลบ้านนั้นสามารถหาเศษหาเลยได้ หู
ชื่อดูแลจว
