นมาตั้งหลายปี สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่านางกอบโกยเข้ากระเป๋าตัวเอง ไปเท่าไหร่แล้ว
นางไม่ได้โลกมาก ขอแค่แบ่งอํานาจดูแลจวนให้นางสักนิด นาง สาบานว่าจะไม่ลุ่มหลงในอํานาจ ขอแค่ได้กอบโกยเศษเงินเล็กๆ น้อยๆ มาจุน เจือครอบครัวตัวเองก็พอ
นางจึงรีบลุกขึ้นยืน พูดด้วยความตื่นเต้นทันทีว่า “ฮูหยินผู้เฒ่า นาย
หญิง ข้ายินดีช่วยแบ่งเบาภาระพี่สะใภ้ใหญ่เจ้าค่ะ”
สีหน้าของหูชื่อดูไม่ค่อยสู้ดีนัก พอเห็นจ้าวชื่อกระตือรือร้นออกนอก
หน้าเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่อย่างไม่สบอารมณ์
จีนชื่อนวดขมับ ยิ้มพลางหันไปมองชุนชื่อและลู่เงินเงิน
“แล้วพวกเจ้าสองคนเล่า?”
หูชื่อหันมามองตาม ชุนชื่อสั่งเลอยู่ครู่หนึ่ง นางไม่อยากเข้าไปยุ่งวุ่น
วายด้วยเลย
ทว่าฉินชื่อกลับรีบเอ่ยปากแทนทันที “ในเมื่อป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าเอ่ย
ปากแล้ว เจ้าก็ช่วยพี่สะใภ้ใหญ่เขาหน่อยเถอะ”
เมื่อฉินชื่อรับปาก ชุนชื่อต่อให้ไม่อยากรับก็ปฏิเสธไม่ได้ ได้แต่พยัก
หน้าอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ออกตัวไว้ก่อนว่า
“ข้าไม่เคยดูแลเรือนมาก่อน ไม่กล้ารับผิดชอบงานใหญ่เจ้าค่ะ หากพี่ สะใภ้ใหญ่ต้องการให้ข้าช่วยดูแลบ่าวไพร่ หรือช่วยดูแลเด็กๆ ในจวนก็พอได้ เจ้าค่ะ เรื่องอื่นข้าคงช่วยไม่ไหว
ชุนชื่อเพียงแต่วางตัวสูงส่งจนไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลกที่
น่าเบื่อเหล่านี้ ทว่านางไม่ได้โง่
นางรู้ดีว่าอําานาจการดูแลจวนโหวนี้ หูชื่อถือเป็นของในกํามือตน ห้าม
ใครมาแตะต้องไปแล้ว
การจะแย่
