แรงถดถอย คิดแต่จะหาความสุขกับพวก หลานๆ ไม่อยากยุ่งเรื่องหยุมหยิม จวนของเราปฏิบัติต่อบ่าวไพร่ด้วยความ เมตตามาตลอด แต่ความเมตตานี้มิได้หมายความว่าจะปล่อยปละละเลยจน
เสียคน!”
“มิเช่นนั้นบ่าวไพร่เก่าแก่ที่รับใช้ผู้อาวุโสในจวน จะมีหน้ามีตายิ่งกว่า
เจ้านายเสียอีก จะใช้ได้ที่ไหน?”
จีนชื่อฟังแล้วหน้าถอดสี นี่เป็นการตําหนินางกับหู อทางอ้อม แสดง ถึงความไม่พอใจในการปกครองบ่าวไพร่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ครั้นจะเอ่ย
แก้ต่างก็หามิได้ จึงได้แต่ก้มหน้าอึกอักรับค้าไปอย่างจ้านน
ทางฝั่งจ้าวชื่อยังอยากจะแก้ตัวอีกหลายคํา แต่ถูกหูชื่อถลึงตาใส่ พอ เหลือบมองสีหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าไปที่นั่งอยู่ด้านบน ก็จําต้องสงบปากสงบ
คําลง นที
หลังจากฮูหยินผู้เฒ่าไปกล่าวตักเตือนจีนชื่อเสร็จ จึงก้มลงมองไห่ถัง
ที่ยังคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง
นางกวักมือเรียกลู่เจินเงิน ส่งสัญญาณให้เดินเข้าไปหา แล้วตบหลัง มือปลอบใจนางสองสามประโยค
ลู่เจินเจินย่อมอาศัยจังหวะนี้หาทางลง นางช่วยพูดแก้ต่างให้พวกไห่
ถึงอีกหลายประโยค พร้อมทั้งกล่าวขอบคุณในความหวังดีของฮูหยินผู้เฒ่า แลแม่สามี จากนั้นจึงบอกให้ไห่ถังลุกขึ้นได้ ทุกคนในโถงต่างมองหน้ากันแล้ว ระบายยิ้มออกมา เรื่องราวความขัดแย้งนี้จึงถือว่าผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ๆ
เมื่อปลอบโยนลู่เงินเงินเสร็จ ฮูหยินผู้เฒ่าก็ส่งสัญญาณให้จ้าวชื่อเข้า ไปหา นางตบหลังมือสะใภ้สามเบา ๆ เช่นกันพลางเอ่ยเตือน “สะใภ้สาม ย่ารู้ ว่าเ
