้รอบด้าน
พอเงินเงินเอ่ยปากถาม ไร่ถังและพวกก็ยิ้มแก้มปริ
นี่ไม่ใช่โอกาสที่จะแสดงความสามารถของพวกนางหรอกหรือ?
ให้มันรู้ไปสิ! พวกนางที่เป็น “เจียเชิงจื่อ” [1] แม้ความผูกพันจะสู้ ติงเซียงที่เป็นสาวใช้สินเดิมไม่ได้ แต่หากวัดกันที่เรื่อง ประโยชน์ใช้ สอยจะสู้กันไม่ได้เชียวหรือ?
ต่างคนต่าง “เอาหน้า” แย่งชิงสร้างผลงานกันอย่างเต็มที่
ไห่ถังเป็นคนข้างกายฮูหยินผู้เฒ่า ย่อมมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยว กับบรรดาเจ้านายในจวนโหวลึกซึ้งกว่าผู้อื่น
โม่ลี่ มาจากเรือนฮูหยินสามจึงล่วงรู้ถึงนิสัยใจคอของแม่สามีผู้นี้
มากกว่าใคร
ส่วนรุ่ยเซียงนั้นคุ้นเคยกับเรือนทิ้งเทาเป็นที่สุด บ่าวไพร่สิบกว่า ชีวิตในเรือนนี้ ใครมีนิสัยใจคออย่างไร นางล้วน “รู้แจ้งเห็นจริงดุจมอง ลายมือบนฝ่ามือ
ด้วยการบอกเล่าอย่างหมดเปลือกของทั้งสามคน ในที่สุด เงินเงินก็พอจะมองภาพรวมอํานาจของจวนโหวออกเสียที
ในจวนเวลานี้ ท่านโหวผู้เฒ่าและฮูหยินผู้เฒ่า “วางมือ” จากการ กิจทั้งปวงแล้ว ท่านโหวผู้เฒ่าปลีกวิเวกไปพํานัก ณ เรือนพักผ่อนทิศ ตะวันตกเฉียงใต้เพื่อ ใช้ชีวิตบั้นปลาย” อย่างสงบ นานๆ ครั้งจึงจะออก มาพบปะผู้คน
ผู้มีอํานาจตัดสินใจสูงสุดในจวนยามนี้คือ “ท่านโหวชื่อจื่อ ฟูเฮ่อหมิง ส่วนผู้กุมอํานาจดูแลความเรียบร้อยภายในเรือนหลัง
คือ ‘ฮูหยินใหญ่’ จินซื่อ
ทว่าฮูหยินใหญ่อายุอานามมากแล้ว งานบริหารภายในโดยส่วน
ใหญ่จึงตกเป็นหน้าที่ของสะใภ้ใหญ่ หูชื่อ นานๆ ที
