หน้า ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจําวันทั้งหมดในจวนสามารถเบิกจ่ายได้ จาก ‘กองกลาง” ของตระกูล ส่วนเงินห้าร้อยตําลึงนี้ ให้เจ้าเก็บไว้เป็น “เงินก้นถุง” เอาไว้ สําหรับตกรางวัลบ่าวไพร่หรือใช้ยามฉุกเฉิน ทุกครึ่งปีข้าจะมอบให้เจ้าอีก ห้าร้อยตําลึง คิดว่าคงเพียงพอใช้กระมัง” เขานิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าวเสริม “สตรีในจวนจะมีการตัดชุด และทําเครื่องประดับใหม่ทุกฤดูกาลโดยใช้งบกองกลาง แต่หากเจ้าคิดว่า ไม่พอ แต่ละฤดูกาลเจ้าสามารถไปเลือกซื้อเครื่องประดับชุดใหม่ที่ร้าน เครื่องเงินข้างนอกได้ตาม ใจชอบ โดยให้งบไม่เกินหนึ่งร้อยตําลึง ให้ลง บัญชีส่วนตัวของข้าที่เรือนหน้าได้เลย…” ลู่เจินเจินตื่นเต้นดีใจจนเสียงหลง
“วะ…. วันนี้ช่างเป็นวันที่ดีจริงๆ เจ้าค่ะ! ขอบคุณท่านเจ้าค่ะ
ท่านลําบากแย่แล้ว รีบนั่งลงก่อนเถิดเจ้าคะงานหยาบอย่างการเช็ดผม เช่นนี้ จะให้ท่านลงมือเองได้อย่างไร? มาเจ้าค่ะ… ให้ข้าจัดการเอง ให้ข้า
ปรนนิบัติท่านเองเจ้าค่ะ”
พูดจบก็ถลันเข้าไปแย่งผ้าเช็ดผมจากมือฟูจืออี๋ มาเช็ดผมให้เขา
อย่างประจบประแจงสุดฤทธิ์
ทุกครึ่งปีได้เงินก้นถุงห้าร้อยตําลึง! ทุกไตรมาสยังช้อปปิ้งเครื่อง ประดับได้อีกหนึ่งร้อยตําลึง! “บอสใหญ่สายเปย์” ที่ใจป้าถึงเพียงนี้ จะไป
หาได้จากที่ไหนอีก
อย่าว่าแต่เช็ดผมเลย ต่อให้สั่งให้นางคุกเข่าถูพื้นเรือนทิ้งเทาใหม่
ทั้งหมดอีกรอบ นางก็ยินดีทําถวายหัว!
หรือ?
ในโลกอินเทอร์เน็ตก็เคยมี “มุกตลก” ยอดฮิตอยู
