้าก็นับว่าสวรรค์เมตตาแล้ว!”
“เป็นเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน เหลือเพียงแค่เยื่อใยจอมปลอมไว้ตาม
มารยาทก็พอ วันหน้าหากสกุลลู่เกิดเรื่องอันใดขึ้นมา ข้าจะได้วางมือไม่ ยุ่งเกี่ยวได้อย่างสบายใจ”
นางนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม “ข้าจําคลับคล้ายคลับคลาว่ายัง มีครอบครัวบ่าวไพร่ติดตามมาด้วยอีกครอบครัวหนึ่งมิใช่หรือ? ชื่ออะไร
นะ?”
ตึงเชียงรีบตอบ “คุณหนูลืมแล้วหรือเจ้าคะ? นั่นคือครอบครัว ของ “ซิ่วฉว” สาวใช้ตัวน้อยที่เคย ปัดกวาด เรือนของคุณหนูอย่างไรเล่า เจ้าคะ ครอบครัวของพวกนางซื่อสัตย์เจียมตนที่ สุดแล้วเจ้าค่ะ” เงินเงินลองรื้อค้นความทรงจําของเจ้าของร่างเดิมดู ก็พอจะนึก
ออกรางๆ
ครอบครัวนี้มีกันทุกคน ล้วนเป็นพวก “ชื่อจนเซ่อ ไม่รู้จักวิ่งเต้น
หาลู่ทาง ไม่รู้จักประจบสอพลอ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทํางานงกๆ จึงไร้ซึ่ง เส้นสายใดๆ ในสกุลลู
การแต่งงานครั้งนี้ ในนามคือการแต่งเข้าที่สูงส่งอันมั่งคั่ง ทว่า ใครเล่าจะมีรู้ว่าเงินเงินถูกส่งมาเพื่อเป็น “ตัวตายตัวแทน” เท่านั้น
คนสกุลต่างปักใจเชื่อว่าเงินเงินแต่งเข้าจวนโหวไปก็คงไม่มี วันได้ลืมตาอ้าปาก บ่าวไพร่ที่พอจะมีไหวพริบอยู่บ้างย่อมไม่มีทางกระ โดดลงหลุมพรางนี้แน่นอน
สุดท้ายเลยผลักครอบครัวจิ๋วจิ๋วที่ไม่มีเส้นสายที่สุดในบ้านให้มา เป็นบ่าวติดตาม [6] ช่วยนางดูแลจวงจื่อ 7 และร้านค้าซอมซ่อ ที่ไร้กําไร เหล่านั้น จะว่าไป พวกนางต่างก็เป็นหมากที่ถูกทิ้งของสกุลเหมือนกัน หากวันห