ประจวบเหมาะกับเจอ‘หูมามา’บ่าวอาวุโสผู้ดูแลเรือนที่มาสายเพราะติดธุระกำลังรีบเดินสวนเข้ามาพอดี เขาจึงทิ้งคำสั่งสั้นๆ ไว้ประโยคหนึ่งให้หูมามานำมอบกุญแจและป้ายคำสั่ง [5] เรือนทิงเทาให้สะใภ้สี่ดูแล จากนั้นก็สาวเท้าเดินจากไปทันที
อย่างไรเสียเขาก็มีภารกิจรัดตัว อีกสักพักยังต้องไปศาลบรรพชนพร้อมกับท่านปู่ เพื่อเพิ่มชื่อลู่เจินเจินเข้าไปในผังตระกูล ส่วนเรื่องหลังบ้านก็ปล่อยให้นางจัดการเอาเองเถิด คงต้องปล่อยให้ยายเด็กไม่รู้ร้อนรู้หนาวคนนี้ลองไป‘ชนกำแพง’ดูสักตั้ง จะได้รู้จักก้มหัวทำตัวเป็นภรรยาที่อ่อนน้อม และรู้จักพึ่งพาอาศัยสามีตนเองเสียบ้าง
[1]饕餮 (เถาเถียว/เทาเทีย):สัตว์ในตำนานจีนโบราณที่มีศีรษะใหญ่ปากกว้าง นิสัยตะกละกินไม่เลือก จนกลายเป็นสัญลักษณ์ของความโลภและการกินจุ
[2]饽饽 (ปัวปัว):อาหารจำพวกแป้งนึ่ง/หมั่นโถว
[3]การเป่าหู:การใส่ไฟ หรือการฟ้อง (เพื่อให้คนฟังรู้สึกระคายเคือง/เกลียดอีกฝ่าย เหมือนเอายาไปหยอดตา)
[4]道德绑架 (เต้าเต๋อ ปั่งเจี้ย):เป็นสำนวนเสียดสีสังคมบนอินเทอร์เน็ตของจีน หมายถึง การปฏิเสธที่จะทำตามความคาดหวังของสังคม หรือการถูกกดดันด้วยคำว่า “ต้องเป็นคนดี” โดยการยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบานว่าตนเองไม่ใช่คนดี หรือไม่มีศีลธรรมสูงส่งพอที่จะต้องเสียสละตนเองเพื่อผู้อื่น เป็นการตัดวงจรการถูกเอาเปรียบโดยใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับ
[5]对牌 (ตุ้ยไผ):ป้ายคำสั่งคู่ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจในการจัดการกิจการ
