่ต้องกลัวว่าจะทำให้ชาดทาปากเลอะเทอะ บนโต๊ะมีจานเปล่าวางซ้อนกันอยู่ถึงสองสามใบ…
ฟู่จืออี้ขยับริมฝีปากเหมือนอยากจะเอ่ยเตือนอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเงียบ เขาพยักหน้าให้สัญญาณ “ได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ” ว่าแล้วก็หมุนตัวเดินนำหน้าไป
ส่วนลู่เจินเจินมีสาวใช้สี่นางห้อมล้อมหน้าหลัง เดินตามหลังไปอย่างสง่าผ่าเผย
จวนโหวมีอาณาเขตกว้างขวางใหญ่โต จากเรือนทิงเทาเดินไปยังเรือนหลัก ต้องเดินเลี้ยวลดคดเคี้ยวผ่านระเบียงทางเดินยาวเหยียดใช้เวลา ราวหนึ่งเค่อ เห็นจะได้
เมื่อก้าวเข้าสู่เรือนหลัก ก็เห็นสาวใช้แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีเขียวสีแดงยืนกันอยู่เต็มลาน ครั้นเห็นทั้งสองเดินเข้ามา ผู้มีหน้าที่เลิกม่านก็รีบกุลีกุจอเลิกม่าน ผู้มีหน้าที่รายงานก็รีบวิ่งเข้าไปส่งข่าว ทั่วทั้งเรือนพลันคึกคักมีชีวิตชีวาขึ้นมาในพริบตา
คู่แต่งงานใหม่ก้าวเท้าเข้าสู่ห้องโถงพร้อมกัน กลิ่นหอมคล้ายกล้วยไม้คล้ายชะมดเชียง โชยมาแตะจมูก ภายในห้องตกแต่งวิจิตรตระการตา สว่างไสว สมกับความมั่งคั่งร่ำรวยของจวนโหวอย่างแท้จริง
ที่ตำแหน่งประธาน มี‘ท่านผู้เฒ่าหนิงผิงโหว’ฟู่หงหลิน และ‘ฮูหยินผู้เฒ่า’ไป๋สื่อ นั่งอยู่เคียงข้างกัน ถัดลงมาทางซ้ายและขวาตามลำดับศักดิ์คือ ซื่อจื่อแห่งจวนหนิงผิงโหว ‘ฟู่เหอหมิง’ และฮูหยินซื่อจื่อ ‘จินสื่อ’ ลำดับต่อมาคือ นายท่านรอง ‘ฟู่เหอยาง’ และฮูหยินรอง ‘ฉินสื่อ’ และที่นั่งอยู่ลำดับถัดไปคือ บิดามารดาบังเกิดเกล้าของฟู่
