ริบตา…
ใครที่เคยอ่าน ‘ความฝันในหอแดง’ [1] ย่อมรู้ดีว่า สาวใช้ต้นห้องที่ผู้อาวุโสมอบให้นั้น มักถือดีว่าตนมีภาษีดีกว่าสาวใช้ทั่วไป
แม้แต่ต่อหน้าเจ้านายรุ่นลูกรุ่นหลาน พวกนางยังกล้าวางก้ามใหญ่โตเสียด้วยซ้ำ
และทั้งสามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้ ดูท่าแล้วก็คงไม่ใช่พวกว่าง่ายสอนง่ายเป็นแน่
ลู่เจินเจินยังไม่ทันจะได้ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน ก็มีคนเริ่มก่อเรื่องขึ้นมาเสียแล้ว
ไห่ถัง สาวใช้จากเรือนฮูหยินผู้เฒ่าชิงออกหน้าแสดงอำนาจก่อนใคร นางถลึงตาด่าทอเหล่าบ่าวไพร่และหญิงรับใช้อาวุโสในเรือนเสียยกใหญ่ ทุกถ้อยคำล้วนไม่ลืมที่จะแอบอ้างบารมีของเรือนฮูหยินผู้เฒ่า
พอด่ากราดบ่าวไพร่เสร็จ นางก็หันมาหาลู่เจินเจินพลางจีบปากจีบคอวางท่าโอหัง
“สะใภ้สี่ ท่านเพิ่งแต่งเข้าจวนมา สถานะท่านย่อมล้ำค่ายิ่ง บ่าวพวกนี้ล้วนสันดานไพร่ ต้องคอยเฆี่ยนด่าถึงจะขยับตัว ท่านมีสถานะสูงส่งปานนี้ จะให้พวกมันเสนอหน้ามาเจรจากับท่านได้อย่างไรเจ้าคะ?”
“วันหน้าหากท่านมีคำสั่งใด ก็เอ่ยปากบอกพวกข้า ให้พวกข้าจัดการแทนเถิดเจ้าค่ะ อย่าให้บ่าวไพร่ในเรือนพวกนี้มารบกวนให้ท่านต้องระคายหูระคายตาเลย… ท่านเพียงแค่ทุ่มเทปรนนิบัติท่านสี่ให้ดีก็พอแล้วเจ้าค่ะ”
ฟังจากน้ำเสียง ถ้าหากคนไม่รู้คงนึกว่าไห่ถังเป็นผู้อาวุโสหรือแม่สามีมาเอง
ลู่เจินเจินนึกขำในใจ แม่นางไห่ถังผู้นี้คงหลงคิดว่าตนเองเป็นตัวแทนของฮูหยินผู้เฒ่าจริงๆ สิสินะ
หากขืนให้ท้ายอีกนิด เกร็งว่าจะได้ใจ
