สิ่งใดที่จะให้กระหม่อมทูลบอกองค์จักรพรรดินีหรือไม่?”
“ตระกูลถังปกป้องมณฑลชีไห่มาหลายชั่วอายุคน ข้าเพียง…หวังว่าฝ่าบาทจะปฏิบัติต่อตระกูลถังเป็นอย่างดีและขอพระองค์ทรงพระเจริญ”
“กระหม่อมจะทูลฝ่าบาทให้พ่ะย่ะค่ะ!”
“ออกเดินทางได้”
ถังหลานขี่ม้านำกลุ่มทหารผ่านศึกออกไปขณะที่มีเสียงไอลอยตามลมเป็นระยะ ทหารผ่านศึกเหล่านี้ล้วนสุขภาพไม่ดีและยังต้องติดตามถังหลานออกไป หลายคนที่มีไหวพริบมากพอคงสามารถคาดเดาผลลัพธ์ได้ เมื่อถังหลานจากไป…เขาจะไม่มีวันกลับมาอีก
…
“ผู้บัญชาการเฟิง ฝ่าบาททรงประสงค์ที่จะขุดหลุมฝังศพราชาชีไห่หรือ?” สายลมพัดผ่านซูอวี่อย่างอ่อนโยนขณะที่นางเหม่อมองออกไประยะไกล
มุมปากของเฟิงจี้สิงยกขึ้น “ฝ่าบาทเองก็ทรงถูกบังคับให้ต้องทำเช่นนี้ ถังหลานสั่งให้ถังลู่นำทหารสามแสนนายประจำการที่จวนเจ้าเมืองชีไห่และเพ่งเล็งมายังเมืองหลันเยี่ยน หัวใจของถังหลานไม่ภักดีอีกต่อไป เมื่อครุ่นคิดดูแล้ว พระองค์จึงรับสั่งให้ถังหลานนำกองทัพไปยังเมืองไป๋หลิง หึ! เมืองไป๋หลิงเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอี้เหอ หลงเซียนหลินและติงซี่จะต้องถอนทัพกลับไปแน่ ตราบใดที่ทั้งสองเข้าล้อมเมืองไป๋หลิง ความตายก็จะมาเยือนถังหลานทันที”
ร่างกายของซูอ
